Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη 23/1

Ελλάδα

Οσμή σκανδάλου στην ομοσπονδία Άρσης Βαρών



ΑΘΗΝΑ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γιώργος Μανταίος

Ξέφραγο αμπέλι θυμίζει η Ελληνικη Ομοσπονδία Αρσης Βαρών, από την ώρα που στην προεδρική καρέκλα βρέθηκε ξανά ο Πύρρος Δήμας. Σήμερα ενημερώθηκαν με email τα στελέχη της ΕΟΑΒ για την καθαίρεση του Βαλέριου Λεωνίδη από τη θέση του εθνικού προπονητή και την αντικατάστασή του από μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της ελληνικής Αρσης Βαρών. Πρόκειται για τον Χρήστο Κωνσταντινίδη προπονητή του Πανελληνίου τα τελευταία χρόνια, ο οποίος έγινε γνωστός το 1997 όταν στην τηλεοπτική εκπομπή «Ζούγκλα» είχε καταγγείλει ότι ο τότε ομοσπονδιακός προπονητής Χρήστος Ιακώβου χορηγούσε απαγορευμένες ουσίες στους αρσιβαρίστες, σε ενέσιμη μορφή και χάπια. Αργότερα ανακάλεσε ενώ τα τελευταία 20 χρόνια έμεινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Επίσης, ως βοηθό εθνικό προπονητή ο Πύρρος Δήμας τοποθέτησε τον αδελφό του, Οδυσσέα, ο οποίος εργαζόταν στον Μίλωνα, ενώ στον Λεωνίδη ανακοινώθηκε ότι μετατίθεται στον τομέα της ανάπτυξης. Ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο συγκεκριμένο mail ο Πύρρος Δήμας δεν αιτιολογεί την καθαίρεση του Λεωνίδη, αναφέρεται στον πληθυντικό στον άλλοτε «συμπαίκτη του» στην Dream Team της Αρσης Βαρών και ζητά «... να παραδώσετε το ταχύτερο δυνατό, το κλειδί της αίθουσας προπονητηρίου του Ε.Α.Κ.Ν. Αγίου Κοσμά, στον υπάλληλο της Ε.Ο.Α.Β. κ. Ηλία Τζήμο». Πρόκειται για το κλειδί της αίθουσας που φιλοξενούσε τον Λεωνίδη και τους αθλητές του για μία δεκαετία... Ολα αυτά έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ της ντροπής που άρχισε να δημιουργείται πριν απο δύο μήνες, όταν ο Δήμας ανέλαβε ξανά πρόεδρος της ΕΟΑΒ, διατηρώντας ταυτόχρονα το πόστο του ως τεχνικός σύμβουλος της Ομοσπονδίας των ΗΠΑ! Μάλιστα σε μία μνημειώδη ανακοίνωση, η ΕΟΑΒ ενημέρωνε ότι όσο λείπει στο εξωτερικό, θα τον αντικαθιστά ο Δημήτρης Βαλασιάδης, επίσης πρώην πρόεδρος! Λίγες ημέρες νωρίτερα, με διεργασίες οι οποίες κινούνταν στα όρια της νομιμότητας, είχε παραιτηθεί η διοίκηση Κώστα Κορλού, παρότι στη διάρκεια της θητείας της είχε κατορθώσει να «καθαρίσει» από οικονομικής άποψης την Ομοσπονδία και να παρουσιάσει θετικό ισολογισμό. Αναμένονται περαιτέρω εξελίξεις, καθώς το άθλημα που κάποτε χάριζε στην Ελλάδα τεράστιες διακρίσεις και μοναδικές στιγμές, μοιάζει να έχει εξελιχθεί σε «οικογενειακη επιχείρηση», που αδυνατεί να αναδείξει νέα ταλέντα και εξυπηρετεί αποκλειστικά προσωπικές φιλοδοξίες μεμονωμένων ανθρώπων.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία