 |
|
|  Κυριακή 1/4
Πέντε συλλήψεις αστυνομικών στη Βενεζουέλα για τον θάνατο 68 κρατούμενων σε πυρκαγιά σε αστυνομικό τμήμα
Reuters
Πέντε αξιωματικοί της πολιτειακής αστυνομίας συνελήφθηκαν για το ρόλο που φέρεται να διαδραμάτισαν κατά την εξέγερση δεκάδων κρατουμένων και την πυρκαγιά που ξέσπασε στα κρατητήρια του αρχηγείου της αστυνομίας στην πόλη Βαλένσια, πρωτεύουσα της Πολιτείας Καραμπόμπο που είχε αποτέλεσμα 68 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, ανακοίνωσε ο γενικός εισαγγελέας της χώρας.
«Το γραφείο του εισαγγελέα εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για πέντε αξιωματικούς της αστυνομίας του Καραμπόμπο για τους οποίους υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι υπεύθυνοι για το τραγικό περαστικό που οδήγησε στο θάνατο 68 πολιτών στα κελιά στα κρατητήρια του τοπικού αρχηγείου της αστυνομίας: ΕΧΟΥΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ», δήλωσε το Σάββατο με ανάρτησή του στο twitter o Τάρεκ Σάαμπ, χρησιμοποιώντας το hashtag #Δικαιοσύνη.
Ο Σάαμπ δεν έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες για τα αίτια του τραγικού συμβάντος, το χειρότερο που έχει συμβεί σε φυλακές της Βενεζουέλας τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Συγγενείς των φυλακισμένων που έχασαν τη ζωή τους και ένας επιζών κρατούμενος δήλωσαν στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι την Τετάρτη το πρωί σημειώθηκε μια ανταλλαγή πυρών με την αστυνομία στα κρατητήρια στη Βαλένσια.
Μια χήρα ενός κρατουμένου είπε ότι αστυνομικοί περιέλουσαν με βενζίνη την περιοχή, που τροφοδότησε μια φωτιά που πέρασε μέσα από τα μικρά κελιά.
Δεν υπήρχε κάποιο άμεσο σχόλιο της πολιτειακής αστυνομίας του Καραμπόμπο.
Η αντιπολίτευση κατηγορεί για την τραγωδία την ανικανότητα του προέδρου Νικολάς Μαδούρο να προβεί σε μεταρρυθμίσεις για την αναμόρφωση των φυλακών της χώρας, όπου κυριαρχεί η ανομία.
«Η κατάσταση στα κέντρα κράτησης και στα αστυνομικά κρατητήρια στη Βενεζουέλα είναι απαράδεκτη!», δήλωσε ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Μιγκέλ Πιζάρο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
