 |
|
|  Πέμπτη 24/5
Δικαστήριο τής Νέας Υόρκης δικαίωσε τελικά τους γονείς τού 30χρονου, που προσέφυγαν στη δικαιοσύνη ώστε να του.. κάνουν έξωση!!
AFP-Reuters
Σε ηλικία 30 ετών, είναι πλέον καιρός να εγκαταλείψεις την οικογενειακή εστία: δικαστήριο της Νέας Υόρκης δικαίωσε τους γονείς ενός 30χρονου που αποφάσισαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη προκειμένου να... φύγει από το σπίτι, όπου έμεναν όλοι μαζί, διότι δεν συνέβαλε στα έξοδα του νοικοκυριού, δεν βοηθούσε στις δουλειές του σπιτιού, ενώ μάταια επιχειρούσαν να τον πείσουν να πιάσει δουλειά.
Ο δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου της πολιτείας της Νέας Υόρκης, Ντόναλντ Γκρίνγουντ, έδωσε εντολή στον Μάικλ Ροτόντο να μετακομίσει από την οικία των γονιών του στην πόλη Καμίλους, σε απόσταση 320 χλμ βορειοδυτικά της πόλης της Νέας Υόρκης, είπε ο Άντονι Αντοράντε, ο συνήγορος του ζεύγους Μαρκ και Κριστίνα Ροτόντο.
Ο δικηγόρος δεν υπεισήλθε σε λεπτομέρειες σχετικά με την απόφαση, με την οποία έπεσαν οι τίτλοι τέλους μιας οικογενειακής διένεξης 4 μηνών.
Όπως αναφέρεται στα δικαστικά έγγραφα, ο Μάικλ Ροτόντο υποστήριξε ότι δεν ειδοποιήθηκε εγκαίρως για την έξωση και ζήτησε να του δοθεί ένα περιθώριο έξι μηνών για να μετακομίσει.
«Δεν κατανοώ γιατί δεν μπορούσαν να περιμένουν λίγο ακόμη προτού να φύγω από το σπίτι» δήλωσε ενώπιον του δικαστή ο 30χρονος.
«Ήθελα απλώς ένα λογικό χρονικό διάστημα προκειμένου να φύγω από το σπίτι, δεδομένου ότι δεν ήμουν πραγματικά προετοιμασμένος να στηρίξω τον εαυτό μου οικονομικά τη στιγμή που μου επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις για έξωση» εξήγησε ο ίδιος στο τηλεοπτικό δίκτυο WSTM.
«Δεν κατανοώ τους λόγους που ένας δικαστής θέλει να πετάει ανθρώπους στον δρόμο» συμπλήρωσε.
Ο δικαστής ωστόσο δεν συμφώνησε με τα επιχειρήματά του κρίνοντας το αίτημά του «σκανδαλώδες» και υπενθύμισε ότι οι γονείς του είναι οι ιδιοκτήτες του ακινήτου και έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος θα κατοικεί σε αυτό.
Με μαύρα γένια και καρέ μαλλιά, ο Μάικλ Ροτόντο υπογράμμισε ότι ένιωσε ξανά ζωντανός επιστρέφοντας στην οικογενειακή οικία όταν έχασε τη δουλειά του πριν από οκτώ χρόνια. Οι σχέσεις τους επιδεινώθηκαν και δεν μιλιούνται πλέον μεταξύ τους, δεν του μαγειρεύουν ούτε του πλένουν τα ρούχα.
Επιπλέον, ανέφερε ότι εργάζεται αλλά απέφυγε να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
