 |
|
|  Σάββατο 2/6
ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ
4 δολάρια έκρινε οτι αξίζει ενας Αφροαμερικανός,κι αυτή την προκλητική αποζημίωση επιδίκασε για την οικογένεια ενός 30χρονου που σκότωσε η αστυνομία!!!
AFP
Αμερικανικό δικαστήριο πυροδότησε έντονες αντιδράσεις, καθώς εκδίκασε το ποσό των… 4 δολαρίων ως αποζημίωση στην οικογένεια ενός Αφροαμερικανού, πατέρα τριών παιδιών, τον οποίο σκότωσε στο σπίτι του ένας αστυνομικός, υπό αμφιλεγόμενες συνθήκες.
Ο Γκρέγκορι Χιλ, ηλικίας 30 ετών, έπεσε νεκρός, χτυπημένος από τρεις σφαίρες, το 2014, όταν τον πυροβόλησε ο ένας από τους δύο αστυνομικούς, που είχαν σπεύσει στο σημείο, καθώς δέχθηκαν παράπονα από έναν γείτονα για τον θόρυβο που προερχόταν από το γκαράζ του θύματος.
Οι τοξικολογικές αναλύσεις έδειξαν ότι ο άτυχος άνδρας, που διέμενε στο Φορτ Πιρς στη Φλόριντα, ήταν μεθυσμένος, όταν εκτυλίχθηκε το περιστατικό. Βρέθηκε νεκρός στο γκαράζ του σπιτιού του, με ένα όπλο στην πίσω τσέπη του παντελονιού του.
Ο 30χρονος τότε πατέρας είχε τραυματιστεί από τις σφαίρες ενός λευκού αστυνομικού, του Κρίστοφερ Νιούμαν, που άνοιξε πυρ από την άλλη πλευρά της πόρτας του γκαράζ, ενώ υποστήριξε ότι λίγο πριν ο Γκρέγκορι Χιλ κράδαινε το όπλο του απειλητικά.
Την περασμένη εβδομάδα, ομοσπονδιακό δικαστήριο απεφάνθη ότι δεν υπήρξε κατάχρηση βίας εκ μέρους του αστυνομικού Νιούμαν.
Ο προϊστάμενός του, ο σερίφης της κομητείας του Σεντ Λουσί, Κεν Μασκάρα, τον κατηγόρησε απλά για αμέλεια.
<ΒΡ><ΒΡ>
1 δολάριο ανά παιδί
<ΒΡ><ΒΡ>
Το σώμα των ενόρκων αποφάσισε να δοθεί αποζημίωση 4 δολαρίων στην οικογένεια του θύματος: 1 δολάριο για έξοδα κηδείας και 1 δολάριο για το καθένα από τα τρία ορφανά πλέον παιδιά του θύματος.
Παράλληλα, οι ένορκοι εκτιμούν ότι ο σερίφης δεν έφερε ευθύνη για τον θάνατο του Χιλ παρά μόνο σε ποσοστό 1%, επομένως η αποζημίωση μειώθηκε σε 4 σεντς του δολαρίου.
Κατόπιν, αυτό το συμβολικό ποσό αναμένεται να μηδενιστεί από τον δικαστή, που προήδρευε της δίκης, που δήλωσε ότι θα βασιστεί στη γνωμοδότηση των ενόρκων, σύμφωνα με τους οποίους ο Γκρέγκορι Χιλ βρισκόταν σε κατάσταση μέθης και εκείνος ευθυνόταν για το γεγονός ότι οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ.
«Νιώθουμε ικανοποίηση, καθώς μπήκε ένα τέλος σε αυτήν τη δύσκολη και τραγική υπόθεση» δήλωσε, σε ένα δελτίο τύπου, ο σερίφης Κεν Μασκάρα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο αστυνομικός Νιούμαν «έλαβε την καλύτερη δυνατή απόφαση για την ασφάλεια του συναδέλφου του».
Ωστόσο, η οικογένεια του Γκρέγκορι Χιλ επιμένει ότι το θύμα πυροβολήθηκε χωρίς να έχει απειλήσει κανέναν με το όπλο του και ότι η νεκροψία-νεκροτομή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν αδύνατο να τράβηξε όπλο, αφού τον πυροβόλησαν.
«Ασχολιόταν με τις δουλειές του ακούγοντας (τον ράπερ) Ντρέικ, όταν έφθασαν οι αστυνομικοί, οι οποίοι παρέμειναν λιγότερα από 60 δευτερόλεπτα εντός της ιδιοκτησίας του» είπε ο δικηγόρος Τζον Φίλιπς.
Οι δυο αστυνομικοί χτύπησαν την πόρτα του γκαράζ με τα γκλομπ τους. Ο Χιλ «άνοιξε και ξανάκλεισε την πόρτα του γκαράζ για να κατευνάσει τα πνεύματα. Ο αστυνομικός πυροβόλησε από την άλλη πλευρά της πόρτας του γκαράζ» συμπλήρωσε ο δικηγόρος καταγγέλλοντας μια «αποκρουστική ετυμηγορία».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
