 |
|
|  Tρίτη 23/10
Επιστολή σε Μέι και Γιούνκερ από 35 Ευρωπαίους νομπελίστες και κορυφαίους επιστήμονες...
που δηλώνουν ανήσυχοι για τις επιπτώσεις του Brexit
AFP,Reuters,AΠΕ-ΜΠΕ
Επιστολή στην πρωθυπουργό της Βρετανίας Τερέζα Μέι και στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ απέστειλαν 35 κορυφαίοι Ευρωπαίοι επιστήμονες - 29 Νομπελίστες και έξι κάτοχοι του κορυφαίου βραβείου μαθηματικών Fields- εκφράζοντας την ανησυχία τους για τις επιπτώσεις ενός «σκληρού» Brexit.
Η επαρκής χρηματοδότηση και η ελευθερία κίνησης των επιστημόνων, ώστε να μη χαθούν ούτε κονδύλια ούτε ταλέντα, είναι τα δύο βασικά ζητούμενα. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι τα όποια εμπόδια ορθωθούν στην επιστημονική και ερευνητική συνεργασία ανάμεσα στη Βρετανία και στην ΕΕ, θα αποβούν σε βάρος και των δύο πλευρών, γι' αυτό ζητούν να μη τραβήξουν άλλο οι διαπραγματεύσεις και να υπάρξει μια εποικοδομητική και αμοιβαία επωφελής συμφωνία.
Καθώς πλησιάζει η καταληκτική ημερομηνία για να εγκαταλείψει η Βρετανία την ΕΕ (29 Μαρτίου 2019) και η πρόοδος στις διαπραγματεύσεις φαίνεται πολύ αργή, οι Βρετανοί επιστήμονες ανησυχούν ότι θα χάσουν τις γενναιόδωρες ενισχύσεις της ΕΕ για την έρευνά τους, ύψους περίπου έξι δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Ο ινδικής καταγωγής πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας Επιστημών της Βρετανίας, ο νομπελίστας χημικός Βένκι Ραμακρίσναν, ο οποίος ηγήθηκε της πρωτοβουλίας για την επιστολή, τονίζει τη σημασία για την επιστήμη μιας καλής συμφωνίας και για τα δύο μέρη, έτσι ώστε η Βρετανία να παραμείνει πολύ στενά συνδεμένη με τα ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα (και τον πακτωλό των κονδυλίων τους…), οι Βρετανοί επιστήμονες να μπορούν να εξακολουθούν να ηγούνται κοινοτικών ερευνητικών προγραμμάτων και να έχουν λόγο για το ποιά επιστημονικά σχέδια θα χρηματοδοτούνται.
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, μια νέα έρευνα μεταξύ των 1.053 ερευνητών του μεγάλου Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ του Λονδίνου, του μεγαλύτερου ερευνητικού φορέα της Βρετανίας στο πεδίο της βιοϊατρικής, βρήκε ότι το 97% του επιστημονικού προσωπικού (το 40% του οποίου προέρχεται από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα) θεωρούν πως ένα «σκληρό» Brexit θα είναι πολύ κακή εξέλιξη για τη βρετανική επιστήμη. Το 75,5% θεωρεί «πολύ αρνητική» την επίπτωση του Brexit και το 21,3% «αρνητική», σύμφωνα με το BBC, το Γαλλικό Πρακτορείο και το "Nature".
Μόνο το 10% δηλώνουν ότι προσβλέπουν με εμπιστοσύνη στο επιστημονικό μέλλον της Βρετανίας μετά το Brexit, ενώ μόνο το 4% θεωρούν ότι η κυβέρνηση της Μέι προσπαθεί όντως να πετύχει μια καλή συμφωνία για τους επιστήμονες της Βρετανίας. Και, το κυριότερο, οι μισοί ερευνητές του Ινστιτούτου (το 51%), τόσο οι ξένοι όσο και οι Βρετανοί, λένε ότι είναι λιγότερο πιθανό να παραμείνουν στη Βρετανία τα επόμενα χρόνια, εξαιτίας είτε της έλλειψης πλέον των ευρωπαϊκών ερευνητικών πόρων, είτε της εχθρικής ρητορικής ενάντια στη μετανάστευση.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
