 |
|
|  Τετάρτη 10/4
Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η Νέα Υόρκη από επιδημία ιλαράς
Όσοι δεν εμβολιαστούν θα πληρώνουν πρόστιμα
AFP,Reuters,AΠΕ-ΜΠΕ
Συναγερμός έχει σημάνει στη Νέα Υόρκη μετά την επιδημά ιλαράς που έχει ξεσπάσει στο Μπρούκλιν, με αποτέλεσμα ο δήμαρχος Μπιλ ντε Μπλέιζιο να κηρύξει την πόλη σε κατάσταση έκτακτης υγειονομικής ανάγκης. Ο δήμαρχος ζήτησε από όλους τους πολίτες που δεν έχουν εμβολιαστεί να το πράξουν, αλλιώς θα τους επιβληθούν πρόστιμα.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιδημία ιλαράς η οποία έχει καταγραφεί στη Νέα Υόρκη από το 1991.
Από τον Οκτώβριο έχουν επιβεβαιωθεί 285 κρούσματα ιλαράς στην πόλη, εκ των οποίων 246 παιδιά, κυρίως στην κοινότητα των υπερορθόδοξων Εβραίων στη συνοικία Ουίλιαμσμπεργκ, επεσήμανε ο ντε Μπλέιζιο.
Πρόκειται για ραγδαία αύξηση σε σχέση με τα μόλις δύο κρούσματα που είχαν καταγραφεί το 2017, η οποία συνδέεται άμεσα με το αντιεμβολιαστικό κίνημα.
Συνολικά 21 άνθρωποι έχει χρειαστεί να νοσηλευθούν, εκ των οποίων πέντε στην εντατική. Προς το παρόν δεν υπάρχουν αναφορές για θανάτους.
Η επιδημία στη Νέα Υόρκη εντάσσεται στο πλαίσιο της επανεμφάνισης της ιλαράς, με 465 κρούσματα να έχουν καταγραφεί σε 19 πολιτείες των ΗΠΑ μέχρι στιγμής φέτος.
Όλοι οι κάτοικοι τεσσάρων ζωνών στο Ουίλιαμσμπεργκ, στο βορειοδυτικό Μπρούκλιν, «που ενδέχεται να έχουν εκτεθεί στην ιλαρά» πρέπει να εμβολιαστούν, τόνισε ο ντε Μπλέζιο στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. Διαφορετικά κινδυνεύουν με πρόστιμο 1.000 δολαρίων και ποινικές διώξεις.
Παράλληλα στην περιοχή αυτή οι παιδικοί σταθμοί της κοινότητας των υπερορθόδοξων Εβραίων καθώς και οι γεσίβας, τα ταλμουδικά σχολεία, που δέχονται μη εμβολιασμένα παιδιά επίσης κινδυνεύουν με ποινικές διώξεις ακόμη και με αναστολή της άδειας λειτουργίας τους.
Μέχρι στιγμής στην πολιτεία της Νέας Υόρκης είναι υποχρεωτικά μια σειρά εμβόλια για την εγγραφή των παιδιών στο σχολείο, όμως επιτρέπονται οι εξαιρέσεις για θρησκευτικούς λόγους .
Η επανεμφάνιση της ιλαράς στη Νέα Υόρκη, όπως και σε άλλες περιοχές του κόσμου, αποδίδεται στο αντιεμβολιαστικό κίνημα, που τροφοδοτείται ευρέως από το Διαδίκτυο και τους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
