 |
|
|  Πέμπτη 25/4
Η Κλαούντια Καρντινάλε βγάζει "στο σφυρί" ένα μέρος της γκαρνταρόμπας της
AFP,AΠΕ-ΜΠΕ
Στα χνάρια της Κατρίν Ντενέβ, η Κλαούντια Καρντινάλε βγάζει «στο σφυρί» ένα μέρος της γκαρνταρόμπας της, μεταξύ άλλων φορέματα που είχε επιλέξει για τους ρόλους της σε ταινίες, ανακοίνωσε ο οίκος δημοπρασιών Sotheby's.
«Αν και την ξέρουμε ως είδωλο του γκλάμουρ την δεκαετία του 1960 και ως διεθνή αστέρα στα πιο σπουδαία κινηματογραφικά φεστιβάλ, τη γνωρίζουμε λιγότερο ως γνώστρια της μόδας. Αυτός ακριβώς ο μυστικός κήπος μας αποκαλύπτεται σήμερα» υπογραμμίζει ο οίκος.
Οι προσφορές θα καταγραφούν αποκλειστικά στον ιστότοπο του Sotheby's το διάστημα 28ης Ιουνίου-9ης Ιουλίου. Τα 130 αντικείμενα, φορέματα, ταγιέρ και μαντό, για κάθε εμφάνιση της ημέρας και της νύχτας, θα εκτεθούν στο πλαίσιο μιας έκθεσης με δωρεάν είσοδο από τη 2α έως την 4η Ιουλίου, στον οίκο Sotheby's, στο Παρίσι.
«Αυτά τα εκθέματα αποτελούν φόρο τιμής στην ιταλική μόδα από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980, μια εποχή όπου το Παρίσι δεν είχε πλέον το μονοπώλιο του στυλ και οι Ιταλοί σχεδιαστές μόδας είχαν αρχίσει να παγιώνονται» τονίζουν στην ανακοίνωσή τους οι ειδικοί του οίκου δημοπρασιών.
Μαζί με τις μεγάλες φίρμες Emilio Schuberth, Roberto Capucci, Irene Galitzine, Barocco και Balestra, οι παριζιάνικος οίκος μόδας Nina Ricci θα ντύνει τακτικά την ηθοποιό, ηλικίας 81 ετών, τη δεκαετία του 1960.
Ένα σύνολο της Irene Galitzine, που θυμίζει εκείνο που φόραγε η ηθοποιός το 1963 στον «Ροζ Πάνθηρα» του Μπλέικ Έντουαρντς εκτιμάται ότι θα πωληθεί μεταξύ 3.500 και 5.000 ευρώ.
Η τιμή ενός φορέματος κοκτέιλ της Νίνα Ρίτσι, το οποίο φόραγε η Κλαούντια Καρντινάλε στην ταινία Ένας Υπέροχος Κερατάς του Αντόνιο Πιετραντζέλι (1964) θα μπορούσε να φθάσει τα 3500 ευρώ.
Επιπλέον, το δερμάτινο παλτό που φορούσε η Καρντινάλι στην ταινία Ένα μοναδικό Ζευγάρι του Φραντσέσκο Μασέλι (1968), με συμπρωταγωνιστή τον Ροκ Χάντσον, εκτιμάται ότι θα φθάσει τα 2000-3000 ευρώ, ενώ το μαγιό του οίκου Cole of California που φόραγε η πρωταγωνίστρια στην ταινία Χαμένη Ταξιαρχία του Μαρκ Ρόνσον με τον Αλέν Ντελόν, υπολογίζεται ότι θα πωληθεί στα 700 ευρώ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
