 |
|
|  Τρίτη 22/6
Τζόκοβιτς, Ναδάλ, Φέντερερ, Τσιτσιπάς
Οι «χρυσές» business των σταρ του τένις
newmoney.gr,protothema.gr
Όταν ο Ρότζερ Φέντερερ άρχιζε την επαγγελματική του καριέρα στο τένις, το 1998, την ίδια χρονιά …ερχόταν στην ζωή ο Στέφανος Τσιτσιπάς.
Η σύμπτωση αρκεί για να δείξει την διαφορά γενεών που χωρίζει τον Έλληνα «πρίγκιπα» των κορτ με τον Ελβετό σταρ. Αν προστεθεί το γεγονός ότι στα 22 του ο Τσιτσιπάς κατάφερε να κερδίσει μέσα στους 5,5 πρώτους μήνες του 2021, μετά και την συμμετοχή του στον τελικό του Roland Garros, ποσό σχεδόν δεκαπλάσιο από χρηματικά βραβεία (2.472.692 δολ.) σε σύγκριση με όσα έβαλε στον λογαριασμό του ο 40άρης Φέντερερ (284.085 δολ.) και περνά και τον Ναδάλ (1.454.430 δολ.), επιβεβαιώνεται και έμπρακτα η αίσθηση για την διαδοχή που πλησιάζει.
Σαφώς, η αποχώρηση της «παλιάς φρουράς» θα ανοίξει δρόμους για την «nouvelle vague» του αθλήματος, τόσο αγωνιστικά, όσο και σε επίπεδο αθλητικού μάρκετινγκ…
Η δυναμική του Έλληνα «Μπιορν Μποργκ» δημιουργεί την αισιοδοξία ότι η αναρρίχηση στην κορυφή θα έρθει νωρίτερα από ότι πολλοί περιμένουν, αν αναλογισθεί κανείς πόσο δύσκολα έχασε στον τελικό του γαλλικού Open απέναντι στο νο 1 της παγκόσμιας κατάταξης, Νόβακ Τζόκοβιτς και ανέβηκε από την 5η θέση στην 4η.
Τα 3 «ιερά τέρατα» του σημερινού τένις οι Φέντερερ, Ναδάλ, Τζόκοβιτς βρίσκονται σε ηλικίες τέτοιες που άλλος συντομότερα, άλλος αργότερα θα πουν το «αντίο» και θα αφήσουν τον Τσιτσιπά να διεκδικεί την …δόξα και το χρήμα με πολύ μικρότερο ανταγωνισμό.
Απέδειξε, άλλωστε, ότι οι άλλοι «πιτσιρικάδες», ο 24χρονος Γερμανός Αλεξάντερ Ζβέρεφ, ο 25χρονος Ρώσος Ντανιίλ Μεντβέντεφ και ο 27χρονος Αυστριακός Ντόμινικ Τιμ, δεν τον φοβίζουν…
Οι απολαβές του Τσιτσιπά από βραβεία σε τουρνουά οδεύουν προς τα 16 εκατ. δολ. σε μια 5ετία, αν και υπάρχει μακρύς δρόμος μέχρι το ρεκόρ των …150 εκατ. δολ. του Τζόκοβιτς.
Το δε portfolio των χορηγών του είναι πιο «φτωχό» σε σχέση με αυτά των «μεγάλων». Όμως, με τους ρυθμούς που ακολουθεί το νέο «golden boy» των κορτ, οι προοπτικές και οι προσδοκίες για το μέλλον του, μεγαλώνουν.
Η φράση του Τζόκοβιτς προς τον κορυφαίο Έλληνα τενίστα «είμαι σίγουρος, θα κερδίσεις πολλά Grand Slams» δίνει το στίγμα και ενώ κρίθηκε σε λεπτομέρειες το bonus του 1,4 εκατ. ευρώ για τον νικητή, έναντι των 750.000 ευρώ για τον φιναλίστ.
Οι «χρυσές ρακέτες» των σταρ του δημοφιλούς σπορ τους αποφέρουν ολόκληρες περιουσίες από χρηματικά έπαθλα και χορηγούς, προσελκύοντας εκτός από τα brands αθλητικών ειδών, αυτοκινητοβιομηχανίες, τράπεζες, ωρολογοποιίες, εταιρίες τροφίμων και καταναλωτικών ειδών κ.α., με απόλυτο πρωταγωνιστή στις business του τένις τον Φέντερερ.
Στην λίστα με τα ονόματα των πλουσιότερα αμειβόμενων αθλητών της υφηλίου, ο Ελβετός φιγουράρει στο νο 7 για το 2021 με προηγούμενα εισοδήματα 90 εκατ. δολ. από όλες τις πηγές εσόδων (χορηγοί και βραβεία), ο Τζόκοβιτς ακολουθεί στο νο 46 με 34,5 εκατ. δολ. και ο Ναδάλ βρέθηκε εκτός 50άδας (νο 27 πέρσι, με 40 εκατ. δολ.).
Οι θρύλοι των ‘70s, ‘80s και ‘90s θεωρούν εαυτούς αδικημένους με τα λεφτά που βλέπουν να διακινούνται στην σύγχρονη «αθλητική βιομηχανία» (έστω μειωμένα λόγω πανδημίας).
Διότι όσο πιο πίσω «ταξιδεύουμε» στον χρόνο τόσο λιγοστεύουν τα ποσά από τα βραβεία. Στο όνομα του Μπιόρν Μποργκ είναι καταχωρημένα στα αρχεία της ομοσπονδίας των επαγγελματιών παικτών του τένις …3.655.751 δολ., στον Τζίμι Κόνορς 8.641.040 δολ., τον Τζον Μακ Ενρό 12.552.132 δολ., τον Ιβάν Λέντλ 21.262.417 δολ. και τον Μπόρις Μπέκερ 25.080.956 δολ. Ο Αντρέ Αγκάσι «σκαρφάλωσε» στα 31.152.975 δολ. και ο Πίτ Σάμπρας στα 43.280.489 δολ….
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
