Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Παρασκευή 2/7

Ποιος είναι ο πρώτος μαύρος δισεκατομμυριούχος των ΗΠΑ

.....και γιατί ζητάει αποζημίωση.... $14 τρισ. απο την κυβέρνηση τής χώρας



BusinessInsider,newmoney.gr,protothema.gr

Ο Ρόμπερτ Λ. Τζόνσον, ο ιδρυτής της Black Entertainment Television (BET) και πρώτος μαύρος δισεκατομμυριούχος της Αμερικής… ζητεί αποζημίωση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, για τα 200 χρόνια δουλείας των Αφροαμερικανών. Συγκεκριμένα, καλεί την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να πληρώσει 14 τρισεκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις ως ένδειξη παραδοχής των όσων υπέστησαν τα άτομα αυτά τόσα χρόνια. Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει το BusinessInsider, ο επιτυχημένος επιχειρηματίας ανέλαβε δράση μετά απο πρόσφατη συνέντευξή του . Πιο αναλυτικά, υποστήριξε πως οι αποζημιώσεις θα είναι ένας τρόπος προκειμένου η χώρα να παραδεχτεί και συγχρόνως, να εξιλεωθεί για τον φυλετικό ρατσισμό και τα 200 χρόνια δουλείας που υπέστησαν τόσοι άνθρωποι. «Οι Αφροαμερικανοί μέσα στα τόσα χρόνια δουλείας, δεν είχαν πρόσβαση σε σχεδόν 13-15 τρισεκατομμύρια δολάρια πλούτου» τονίζει ο Τζόνσον. «Ως εκ τούτου, η χώρα οφείλει επιτέλους, να τους αποζημιώσει για όλα αυτά τα δεινά που τους προκάλεσε κάποτε. Οφείλει να τους αποζημιώσει όλους, πλούσιους και φτωχούς χωρίς καμία διάκριση". Ο 75χρονος πιστεύει πως ένα συνολικό ποσό ύψους 14 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, θα ήταν ένα αρκετά ικανοποιητικό ποσό και θα κάλυπτε το κενό όλων αυτών των χρόνων. Μάλιστα, από τα χρήματα αυτά, καθένας θα μπορούσε να λάβει περίπου 333.400 δολάρια, αφού βάσει των στοιχείων του 2019 από το γραφείο απογραφής των ΗΠΑ, υπάρχουν περίπου 41,9 εκατομμύρια μαύροι πολίτες σε ολόκληρο το Αμερικανικό κράτος. Εδώ και χρόνια, έχει θεσπιστεί νομοθεσία για την υποστήριξη αποζημιώσεων στους Αφροαμερικανούς. Το νομοσχέδιο εισήχθη για πρώτη φορά το 1989 στο Κογκρέσο, ωστόσο, από τότε δεν έχουν γίνει σημαντικά βήματα αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία