 |
|
|  Δευτέρα 12/7
Ντουμπάι- Η βαθύτερη πισίνα στον κόσμο διαθέτει μια ολόκληρη υποβρύχια πόλη
CNN,ΑΠΕ-ΜΠΕ,zougla.gr,protothema.gr
Το Ντουμπάι καυχιέται ήδη για τον ψηλότερο ουρανοξύστη στον κόσμο,αλλά και το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο .Την περασμένη εβδομάδα η πόλη κατέγραψε ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ για την μεγαλύτερη και βαθύτερη πισίνα στον κόσμο, καθώς η μεγαλύτερη αυτή πόλη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων προσπαθεί να προσελκύσει εκ νέου τουρίστες εν μέσω της πανδημίας.
"Η πισίνα αυτή έχει 60 μέτρα βάθος, 15 μέτρα δηλαδή πιο βαθιά από κάθε άλλη πισίνα στον κόσμο και δύο φορές μεγαλύτερη", όπως εξηγεί ο Τζάροντ Τζαμπλόνσκι, ο διευθυντής του Deep Dive Dubai, που διαχειρίζεται το πρότζεκτ.
Όπως προσθέτει ο ίδιος, η πισίνα άνοιξε τις πόρτες της στο κοινό την Τετάρτη, ενώ διαθέτει και μια υποβρύχια πόλη και σύγχρονα συστήματα φωτισμού και ήχου που δημιουργούν διαφορετική ατμόσφαιρα.
Περιέχει έναν όγκο νερού όσο με έξι πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων, δηλαδή 14,6 εκατομμύρια λίτρα, σύμφωνα με τον ίδιο.
Η ακαδημία των ρεκόρ Γκίνες επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο το νέο αυτό παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο μέχρι σήμερα κατείχε η πισίνα Deepspot στην Πολωνία με βάθος πάνω από 45 μέτρα.
Σύμφωνα με το CNN, η θερμοκρασία του νερού είναι στους 30 βαθμούς Κελσίου.
Οι δύτες μπορούν να την εξερευνήσουν κάνοντας καταδύσεις με μπουκάλες ή ελεύθερη κατάδυση.
Μια επίσκεψη διάρκειας μιας ώρας κοστίζει από 115 ως 345 ευρώ.
Επιπλέον, η πισίνα λειτουργεί ως υποβρύχιο κινηματογραφικό στούντιο – το μεγαλύτερο του είδους του στην περιοχή, όπως μεταδίδει το CNN.
Το 2019 πάνω από 16 εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν το Ντουμπάι.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
