 |
|
|  Τρίτη 24/8
Ρωσία- Υπάρχει κίνδυνος εμφυλίου στο Αφγανιστάν, αλλά δεν θα επέμβουμε
AFP,newsbeast
Η Ρωσία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ενός εμφυλίου πολέμου στο Αφγανιστάν, αλλά δεν προτίθεται να επέμβει, σε περίπτωση που το σενάριο αυτό επαληθευτεί.
Αυτό δήλωσε την Δευτέρα ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου ,Ντμίτρι Πεσκόφ, με αφορμή την διένεξη που έχει δημιουργηθεί μεταξύ των Ταλιμπάν και των δυνάμεων αντίστασης που συγκροτούνται στην επαρχία Πανσίρ.
«Σήμερα στην έκτακτη συνεδρίαση του Οργανισμού της Συνθήκης Συλλογικής Ασφαλείας (ΟΣΣΑ), αναφέρθηκε ότι οι εξελίξεις μπορούν να πάρουν τέτοια τροπή η οποία να εγκυμονεί έναν ακόμη εμφύλιο πόλεμο στο Αφγανιστάν επιφέροντας πρόσθετους κινδύνους και απειλές. Και φυσικά, κανένας δεν προτίθεται να παρέμβει στις εξελίξεις αυτές», δήλωσε ο Πεσκόφ.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, δήλωσε ότι η Μόσχα δεν σχεδιάζει να λειτουργήσει ως μεσολαβητής μεταξύ των μερών. «Όχι, δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα» δήλωσε ο Πεσκόφ.
Υπενθυμίζεται πως οι Ταλιμπάν στις 15 Αυγούστου μπήκαν αμαχητί στην Καμπούλ την οποία έθεσαν υπό τον έλεγχό τους σε διάστημα μερικών ωρών. Ο πρόεδρος του Αφγανιστάν Ασράφ Γάνι ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει την χώρα για να αποτραπεί η αιματοχυσία. Ο αντιπρόεδρος της χώρας Αμρουλά Σαλέχ δήλωσε ότι σε συνθήκες απουσίας του αρχηγού κράτους, με βάση το Σύνταγμα, αναλαμβάνει καθήκοντα προέδρου της χώρας και κάλεσε σε ένοπλη αντίσταση κατά των Ταλιμπάν.
Ο Αχμάντ Μασούντ, γιος του κάποτε ηγέτη της κοινότητας των Τατζίκων του Αφγανιστάν, Αχμάντ Σαχ Μασούντ (1953-2001), σε επιστολή του που δημοσιεύθηκε στις 16 Αυγούστου στο γαλλικό περιοδικό La Regle du jeu, ανακοίνωσε την οργάνωση αντίστασης στους Ταλιμπάν, κέντρο της οποίας θα είναι η επαρχία Πανσίρ.
Στις 22 Αυγούστου οι Ταλιμπάν ανακοίνωσαν ότι στέλνουν εκατοντάδες μαχητές τους για να καταλάβουν την επαρχία αυτή του βόρειου Αφγανιστάν.
Το Σάββατο, το πρακτορείο TASS μετέδωσε ότι ο Μασούντ άρχισε συνομιλίες με εκπροσώπους των Ταλιμπάν για την συμμετοχή στην κυβέρνηση.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
