 |
|
|  Παρασκευή 1/7
Ελληνοαμερικανοί ρεπουμπλικάνοι βουλευτές καταδικάζουν τη στήριξη Μπάιντεν στην πώληση F-16 στην Τουρκία
AΠΕ-ΜΠΕ
Οι Ελληνοαμερικανοί ρεπουμπλικάνοι βουλευτές Νικόλ Μαλλιωτάκη και Γκας Μπιλιράκης έκαναν την ακόλουθη δήλωση σχετικά με τη συνάντηση του προέδρου Τζο Μπάιντεν με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπου ο πρώτος δήλωσε την υποστήριξη του στην πιθανή πώληση αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 και κιτ εκσυγχρονισμού στην Τουρκία, ώστε να μπορεί να αναβαθμίσει τα υπάρχοντα πολεμικά αεροσκάφη, πυραύλους αέρος-αέρος και εξοπλισμό ραντάρ.
"Είναι σοκαριστικό το γεγονός ότι ο πρόεδρος Μπάιντεν θα υποστηρίξει την πώληση αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 και κιτ εκσυγχρονισμού στην Τουρκία έχοντας ακούσει ήδη τις ανησυχίες για την τουρκική επιθετικότητα απευθείας από τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη κατά την επίσκεψή του στην Ουάσινγκτον τον περασμένο μήνα.
"Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης συζήτησε την επαναλαμβανόμενη επιθετικότητα και τις στρατιωτικές υπερπτήσεις που πραγματοποιούνται πάνω από τα ελληνικά νησιά υπό τις οδηγίες του Ερντογάν και προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε πώληση στην Τουρκία θα χρησιμοποιηθεί για να συνεχιστεί ο εκφοβισμός άλλων μικρότερων κρατών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ.
"Ως μέλη της Ελληνικής Κοινοβουλευτικής Ομάδας (Hellenic Caucus) του Κογκρέσου, παραμένουμε σθεναρά αντίθετοι σε οποιαδήποτε πώληση αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού στην Τουρκία και θα συνεχίσουμε να εκφράζουμε τις ανησυχίες μας στους συναδέλφους μας στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής. Ο δεσμός μεταξύ της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών έχει ενισχυθεί μόνο τους τελευταίους δύο αιώνες και εναπόκειται στο Κογκρέσο να σταθεί ενωμένο ενάντια στην επιθετικότητα είτε αυτή προέρχεται από έναν αντίπαλο όπως η Ρωσία, είτε από έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ όπως η Τουρκία που συνεχίζει να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο".
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
