 |
|
|  Παρασκευή 18/11
Πανικός στο Ιράν
Τουλάχιστον 10 νεκροί σε δύο επιθέσεις με μοτοσικλέτες
newsbeast.gr,ΑΠΕ-ΜΠΕ
Δέκα τουλάχιστον άνθρωποι, ανάμεσά τους μία γυναίκα και δύο παιδιά όπως επίσης και ένας αστυνομικός, έχασαν τη ζωή τους στο Ιράν σε δύο ξεχωριστές επιθέσεις με μοτοσικλέτα στις επαρχίες Χουζεστάν και Ισφαχάν.
Όπως μετέδωσαν την Πέμπτη τα μέσα ενημέρωσης του Ιράν στην επαρχία Χουζεστάν, «ένοπλα τρομοκρατικά στοιχεία» που επέβαιναν σε δύο μοτοσικλέτες άνοιξαν πυρ εναντίον αγοράς όπου ήταν συγκεντρωμένοι διαδηλωτές και δυνάμεις ασφαλείας, προκαλώντας τον θάνατο πέντε ανθρώπων και τον τραυματισμό 10.
«Δύο τραυματίες υπέκυψαν στα τραύματά τους σήμερα τα ξημερώματα, ανεβάζοντας τον απολογισμό σε επτά νεκρούς και οκτώ τραυματίες», επεσήμανε αξιωματούχος του νοσοκομείου Τζόντι- Σαπούρ στην Αχβάζ, την πρωτεύουσα της επαρχίας.
Μεταξύ των νεκρών είναι μία γυναίκα 45 ετών και δύο παιδιά ηλικίας 9 και 13 ετών, σύμφωνα με τον ίδιο.
Δύο παραστρατιωτικοί και τρεις αστυνομικοί είναι μεταξύ των οκτώ τραυματιών, δήλωσε αξιωματούχος ασφαλείας της επαρχίας στην κρατική τηλεόραση.
Εξάλλου, σύμφωνα με υψηλόβαθμο δικαστικό αξιωματούχο της Χουζεστάν, τρεις δράστες έχουν συλληφθεί και συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό των συνεργών τους.
Ρεπορτάζ της κρατικής τηλεόρασης ανέφερε ότι διαδηλώσεις και εκκλήσεις σε απεργία ξεκίνησαν την Τετάρτη. Οι διαδηλωτές έκλεισαν τους δρόμους του κέντρου, έβαλαν φωτιά σε λάστιχα αυτοκινήτων και επιτέθηκαν εναντίον τραπεζών και καταστημάτων προτού πυρπολήσουν θρησκευτικό σχολείο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
