Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Παρασκευή 2/6

Βιέννη, ο στεγαστικός παράδεισος των ενοικιαστών



newmoney.gr

Με την αλματώδη άνοδο της αγοραπωλησίας ακινήτων να έχει δημιουργήσει μια παγκόσμια στεγαστική κρίση και με τους ενοίκους στις περισσότερες χώρες να δυσκολεύονται στην εύρεση ενός σπιτιού, η Βιέννη κάνει τη διαφορά με την στεγαστική πολιτική της «Vienna waits for you» τραγούδαγε ο Billy Joel, προσκαλώντας μας να επισκεφτούμε την ιστορική καρδιά της Αυστρίας, μια πόλη γεμάτη από πλούσια παλάτια, πάρκα, άμαξες με άλογα που τρέχουν κατά μήκος επιβλητικών λεωφόρων και χρυσοποίκιλτες, φωτισμένες με πολυελαίους αίθουσες συναυλιών και πολυτελή καφέ. Ωστόσο, η Βιέννη της κλασικής μουσικής και του απροσδόκητου ξεφαντώματος, μας δίνει πλέον ακόμα ένα λόγο, όχι απλά για να την επισκεφτούμε, αλλά μάλλον για να εγκατασταθούμε μόνιμα σε αυτήν. «Η Βιέννη είναι μια πόλη όπου μπορείτε να επιλέξετε σε ποιον αιώνα θέλετε να ζήσετε», σχολιάζει η πολιτική επιστήμονας Ivan Krastev. Τα σπίτια διαφέρουν αισθητικά από την Art Nouveau του 19ου αιώνα και τον Βιεννέζικο μοντερνισμό, μέχρι και τις νεόχτιστες οικολογικές κατοικίες του 21ου αιώνα, όλα συνδεδεμένα μέσω του εξαιρετικά λειτουργικού και φθηνού δικτύου δημόσιων μεταφορών. Όμως το δίκτυο μεταφορών δεν είναι το μοναδικό πράγμα που βρίσκει κανείς φθηνό στην Βιέννη. Στην πραγματικότητα η πιο σημαντική σχέση τιμής-ποιότητας που αξίζει να αναφερθεί, είναι αυτή των σπιτιών και των ενοικίων. Εν μέσω μιας παγκόσμιας στεγαστικής κρίσης, που έχει οδηγήσει στην υπερεκτίμηση των κατοικιών, κάνοντας τους ιδιοκτήτες ακινήτων πλούσιους και τους ενοικιαστές απελπιστικά φτωχούς, η Βιέννη έρχεται στο επίκεντρο των λύσεων των στεγαστικών προβλημάτων. Ο λόγος που η Βιέννη παρεκκλίνει τόσο αισθητά από τις ισχύουσες συνθήκες της αγοράς ακινήτων, οφείλεται στην γενναιόδωρη προσφορά της με κοινωνικές κατοικίες, γεγονός που συμβάλλει στη διατήρηση του κόστους σε χαμηλά επίπεδα για όλους. Το σχέδιο Gemeindebauten – η αυστριακή λέξη για το κτήριο του δήμου- καλωσορίζει ωστόσο, εκτός από τους φτωχούς και τη μεσαία τάξη. Σήμερα στη Βιέννη, το 80 τοις εκατό των κατοίκων της, πληροί τις προϋποθέσεις για δημόσια στέγαση, με συμβόλαιο που δεν λήγει ποτέ, ακόμη και αν αυτοί γίνουν πλουσιότεροι. Αυτή η ριζοσπαστική πολιτική κοινωνικής στέγασης του Δημοτικού Συμβουλίου της Βιέννης, το οποίο είναι και ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης ακινήτων στην Ευρώπη, εξασφαλίζει στους κατοίκους υψηλής ποιότητας κατοικίες με χαμηλά κόστη. Συγκεκριμένα περίπου το 60% του πληθυσμού ζει σε υψηλής ποιότητας επιδοτούμενες κατοικίες, συμπεριλαμβανομένων οικογενειών της μεσαίας τάξης και νέων επαγγελματιών. Το 2022 οι περισσότεροι Βιεννέζοι δαπανούσαν περίπου, μόνο το 26% από τον μισθό τους σε ενοίκιο και ενεργειακά κόστη. Αυτή η λύση των προγραμμάτων κοινωνικής στέγασης, που φαίνεται να αγκαλιάζει την οικονομική ποικιλομορφία είναι άκρως σημαντική για την αποταμίευση και την επιβίωση ενός νοικοκυριού και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ισχύουσα παγκόσμια κατάσταση. Η Ευρώπη και η Αμερική πιέζονται σημαντικά από την άνοδο των τιμών με τους ενοικιαστές να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος της στεγαστικής κρίσης. Από το Παρίσι έως τη Βαρσοβία, από το Δουβλίνο έως την Αθήνα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι στην Ε.Ε. αγωνίζονται να αντέξουν οικονομικά το αυξανόμενο κόστος στέγασης. Ακόμη και πριν από την έναρξη της πανδημίας, ένας στους δέκα Ευρωπαίους ξόδευε, σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγαση. Ιδιαίτερα στις αστικές περιοχές, πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε δεινή κατάσταση και οδηγούνται εκτός πόλης. Ταυτόχρονα η σχέση τιμής-ποιότητας είναι ιδιαίτερα κακή με τις περισσότερες κατοικίες να βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού πάρα πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη ζουν συνωστισμένοι, σε υγρά, ή ανεπαρκώς μονωμένα σπίτια, με δυσβάσταχτους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας. Τι φταίει; Η στεγαστική πολιτική που υιοθετούν οι περισσότερες χώρες και πόλεις τους. Εκτός από την μείωση των εισοδημάτων, σύμφωνα με έρευνα της διαΝΕΟσις, πλέον μία στις τέσσερις πωλήσεις κατοικιών γίνεται σε κάποιον που δεν έχει καμία πρόθεση να ζήσει σε αυτήν και την χρησιμοποιεί κυρίως με μεθόδους βραχυχρόνιας μίσθωσης. Και ενώ επενδυτικά αυτό αποδίδει, είναι μια άκρως παρασιτική μορφή με τις διογκωμένες τιμές των ενοικίων να γεμίζουν τις τσέπες των ιδιοκτητών, αλλά να εμποδίζουν τους ενοικιαστές να ανταπεξέλθουν, να αποταμιεύσουν και να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο του προβλήματος αυτού.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία