 |
|
|  Τετάρτη 14/6
ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΜΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ
Tουλάχιστον 17 νεκροί σε ναυάγιο αλιευτικού ανοικτά τής Πύλου
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Τεράστια είναι η κινητοποίηση των ελληνικών αρχών μετά απο ναυάγιο αλιευτικού με μετανάστες σε διεθνή ύδατα στη θαλάσσια περιοχή 47 ν.μ. νοτιοδυτικά της Πύλου με τον μέχρι στιγμής απολογισμό να κάνει λόγο για 17 νεκρούς και 104 διασωθέντες.
Υπάρχει φόβος, δε, ότι ο αριθμός των νεκρών θα αυξηθεί καθώς εκφράζονται ανησυχίες για μετανάστες που εγκλωβίστηκαν στα αμπάρια του αλιευτικού.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μετανάστες που επέβαιναν στο αλιευτικό που βούλιαξε κάτω από αδιευκρίνστες μέχρι στιγμής συνθήκες, ήταν από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Συρία και την Παλαιστίνη.
Oι μετανάστες που βρίσκονταν στο αλιευτικό σκάφος δεν ήξεραν κολύμπι ενώ κανείς από τους διασωθέντες δεν έφερε σωσίβιο.
Το αλιευτικό είχε ξεκινήσει από το Τομπρούκ της Λιβύης με προορισμό την Ιταλία και για πρώτη φορά εντοπίστηκε περίπου στις 8 το απόγευμα της Τρίτης. Τότε ήταν που προσεγγίστηκε από σκάφος της Frontex αλλά και του Λιμενικού και προσφέρθηκε βοήθεια στους μετανάστες καθώς το σκάφος ήταν γεμάτο όπως διαπιστώθηκε και από drone της Frontex που πέταξε στο σημείο.
Κατά πληροφορίες οι μετανάστες που επέβαιναν στο σκάφος αρνήθηκαν τη βοήθεια που τους προσφέρθηκε και δήλωσαν ότι θέλουν να συνεχίσουν το ταξίδι προς Ιταλία.
Λίγες ώρες αργότερα, όμως, και υπό αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες - στην περιοχή επικρατούσαν άνεμοι έντασης 2-3 μποφόρ, το σκάφος μετά τα μεσάνυχτα ανετράπη και βυθίστηκε.
Στελέχη του Λιμενικού εκτιμούν ότι θα αυξηθεί ο αριθμός τέτοιων περιστατικών, αφού αυξάνει ο αριθμός των μεταναστών οι οποίοι είτε από τα τουρkικά παράλια, είτε από τη βόρεια Αφρική ταξιδεύουν κυρίως προς την Ιταλία για να κατευθυνθούν πιο εύκολα στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη.
Τα σκάφη είναι παλιά και πολλά από αυτά κακοσυντηρημένα, ενώ ο αριθμός των επιβατών είναι πολύ μεγαλύτερος από το επιτρεπόμενο.
Από τα ξημερώματα, στο Ενιαίου Κέντρου Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης του Λιμενικού βρίσκονται ο υπηρεσιακός υπουργός Ναυτιλίας και τέως αρχηγός ΛΣ Θεόδωρος Κλιάρης, ο αρχηγός του Λιμενικού Γιώργος Αλεξανδράκης και στελέχη του Σώματος, συντονίζοντας την επιχείρηση διάσωσης.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
