 |
|
|  Σάββατο 30/12
Τζον Κατσιματίδης
Ο Ελληνοαμερικανός κροίσος πούλησε κατοικίες αξίας 250 εκατ. δολαρίων και θέλει να φέρει στις ΗΠΑ Πάντα από την Κίνα
newmoney.gr
Πούλησε luxury διαμερίσματα αξίας 250 εκατ. δολαρίων στο νέο real estate εγχείρημά του και την ίδια στιγμή να προσπαθεί να φέρει Πάντα από τη μακρινή Κίνα στη Νέα Υόρκη για να χαρούν τα μικρά παιδιά, χωρίς να έχει κανένα οικονομικό όφελος.
Μόνο που ο Ελληνοαμερικανός Τζον Κατσιματίδης δεν είναι αυτό που αποκαλούμε ένας συνηθισμένος businessman, κάτι που έχει δείξει ουκ ολίγες φορές στην μέχρι τώρα διαδρομή του.
Το έδειξε ξανά, όταν τον περασμένο Ιούνιο εξέφρασε την επιθυμία να αγοράσει το εμβληματικό CNN από την μητρική εταιρία Warner Bros-Discovery για να το διευθύνει ο ίδιος με δική του αμοιβή 1 δολάριο το χρόνο!
Το deal δεν ευοδώθηκε αλλά ο θόρυβος ήταν μεγάλος για την κίνηση που έκανε ενώ το τελευταίο διάστημα, βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα για εντελώς διαφορετικό λόγο.
Αφορμή; Η επιθυμία του επιχειρηματία να φέρει τρία τουλάχιστον Πάντα από τη μακρινή Κίνα στον ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης.
Τα χαριτωμένα ασπρόμαυρα αρκουδάκια, που παραμένουν ακόμη είδος προς εξαφάνιση, θεωρούνται από τις κορυφαίες ατραξιόν σε ζωολογικούς κήπους.
Όταν η κυβέρνηση τής Κίνας αποφασίζει να τα δανείσει, το πράττει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα που ποικίλει από πέντε έως είκοσι χρόνια.
Είναι κάτι που δεν συμβαίνει συχνά, γεγονός όμως που δεν αποθαρρύνει αυτό τον μετανάστη από τη Νίσυρο ο οποίος πιστεύει ότι αν ευοδωθεί η συγκεκριμένη κίνηση, ο τουρισμός στο Big Apple, που σημειώνει μια σημαντική κάμψη μετά την πανδημία, θα αυξηθεί κατά πολύ.
Ο Τζον Κατσιματίδης δεν ενοχλείται όταν κατά καιρούς άρθρα που τον αφορούν περιλαμβάνουν τη λέξη «ο μπακάλης», ίσως επειδή η αυτοκρατορία των 4 δισ. δολαρίων που έχει, ξεκίνησε από ένα μικρό παντοπωλείο, όπου δούλευε ως υπάλληλος από τότε που ήταν μαθητής και στη συνέχεια φοιτητής.
Στα 25 του χρόνια είχε ήδη ανοίξει δέκα επιτυχημένα Red Apple σούπερ μάρκετ στο Upper East Side τού Μανχάταν και η συνέχεια ήρθαν οι επενδύσεις σε ακίνητα, στην αγορά πετρελαιοειδών, στα μίντια και στο real estate.
Άνθρωπος αεικίνητος, εξακολουθεί να είναι απόλυτα ενεργός στα 75 του χρόνια και να αναζητεί νέες προκλήσεις, επιχειρηματικές όπως ο ουρανοξύστης που χτίζει στην Φλόριντα ή μη, όπως το να φέρει τρία Πάντα στην Αμερική.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
