Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τετάρτη 14/8

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΗΣ

Υπόγεια δεξαμενή νερού εντόπισε η NASA



BBC,zougla.gr

Δεξαμενή νερού ανακάλυψαν οι επιστήμονες, βαθιά στον βραχώδη εξωτερικό φλοιό τού πλανήτη Αρη. Τα ευρήματα προέρχονται από μια νέα ανάλυση δεδομένων από το Mars Insight Lander της NASA, το οποίο έφτασε στον πλανήτη το 2018. Το αεροσκάφος έφερε ένα σεισμόμετρο, το οποίο κατέγραψε σεισμικές δονήσεις τεσσάρων ετών από βαθιά μέσα στον Κόκκινο Πλανήτη. Η ανάλυση αυτών των σεισμών – και του πώς ακριβώς κινείται ο πλανήτης – αποκάλυψε «σεισμικά σήματα» νερού σε υγρή μορφή. Ενώ υπάρχει παγωμένο νερό στους πόλους του Άρη και ενδείξεις ατμών στην ατμόσφαιρα, αυτή είναι η πρώτη φορά που βρέθηκε νερό σε υγρή μορφή στον πλανήτη, με τα ευρήματα να δημοσιεύονται στο Sciences. Όπως αναφέρει το BBC, η επιστημονική αποστολή του Insight ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2022, αφού το προσεδάφιο έμεινε εκεί ακούγοντας «τον παλμό του Άρη» για τέσσερα χρόνια. Σε εκείνο το διάστημα, ο ανιχνευτής κατέγραψε περισσότερους από 1.319 σεισμούς. Μετρώντας πόσο γρήγορα ταξιδεύουν τα σεισμικά κύματα, οι επιστήμονες έχουν βρει ποιο υλικό είναι πιο πιθανό να κινείται. «Αυτές είναι στην πραγματικότητα οι ίδιες τεχνικές που χρησιμοποιούμε για να αναζητήσουμε νερό στη Γη ή για να αναζητήσουμε πετρέλαιο και φυσικό αέριο», εξήγησε ο καθηγητής Michael Manga, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, ο οποίος συμμετείχε στην έρευνα. Η ανάλυση αποκάλυψε δεξαμενές νερού σε βάθη περίπου 10 έως 20 χιλιομάτρων στον φλοιό τού Άρη. «Η κατανόηση του κύκλου του νερού του Άρη είναι κρίσιμη για την κατανόηση της εξέλιξης του κλίματος, της επιφάνειας και του εσωτερικού», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Δρ Vashan Wright, από το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας Scripps του UC San Diego. Ο καθηγητής Manga πρόσθεσε ότι το νερό ήταν «το πιο σημαντικό μόριο στη διαμόρφωση της εξέλιξης ενός πλανήτη». Αυτό το εύρημα, είπε, απαντά σε ένα μεγάλο ερώτημα «πού πήγε όλο το νερό του Άρη;». Οι μελέτες της επιφάνειας του Άρη -με τα κανάλια και τους κυματισμούς του- δείχνουν ότι, στην αρχαιότητα, υπήρχαν ποτάμια και λίμνες στον πλανήτη. Αλλά για τρία δισεκατομμύρια χρόνια, ήταν μια έρημος. Μέρος από αυτό το νερό χάθηκε στο διάστημα όταν ο Άρης έχασε την ατμόσφαιρά του. Αλλά, είπε ο καθηγητής Manga, εδώ στη Γη, «μεγάλο μέρος του νερού μας είναι υπόγειο και δεν υπάρχει λόγος να μην συμβαίνει αυτό και στον Άρη». Ο ανιχνευτής Insight μπόρεσε να καταγράψει μόνο απευθείας από τον φλοιό κάτω από τα πόδια του, αλλά οι ερευνητές αναμένουν ότι θα υπάρχουν παρόμοιες δεξαμενές σε ολόκληρο τον πλανήτη. Εάν συμβαίνει αυτό, εκτιμούν ότι υπάρχει αρκετό υγρό νερό στον Άρη για να σχηματιστεί ένα στρώμα σε όλη την επιφάνεια που θα έχει βάθος μεγαλύτερο από μισό μίλι.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία