 |
|
|  Κυριακή 8/9
"KAMΠΑΝΑΚΙ" ΑΠΟ Μ16 ΚΑΙ CIA
Οι πόλεμοι σε Ισραήλ και Ουκρανία απειλούν την παγκόσμια τάξη - Μεγαλύτερη πρόκληση η άνοδος τής Κίνας
FT,protothema.gr
Τον κώδωνα του κινδύνου για τη διεθνή τάξη πραγμάτων, η οποία εκτιμούν ότι αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη απειλή από την εποχή τού Ψυχρού Πολέμου, κρούουν οι επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών της Μεγάλης Βρετανίας και των ΗΠΑ. Δηλώνουν επίσης ότι οι δύο χώρες στέκονται μαζί «στην αντίσταση σε μια διεκδικητική Ρωσία και στον επιθετικό πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία».
Σε ένα πρώτο κοινό άρθρο τους, ο σερ Ρίτσαρντ Μουρ και ο Ουίλιαμ Μπερνς έγραψαν στους Financial Times ότι είδαν τον πόλεμο στην Ουκρανία να έρχεται «και μπόρεσαν να προειδοποιήσουν τη διεθνή κοινότητα», εν μέρει αποχαρακτηρίζοντας μυστικά έγγραφα, για να βοηθήσουν το Κίεβο. Είπαν επίσης ότι εργάζονται, για να «διακοπεί η απερίσκεπτη εκστρατεία σαμποτάζ» σε όλη την Ευρώπη από τη Ρωσία, να επέλθει αποκλιμάκωση στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χαμάς, καθώς και για την καταπολέμηση τής τρομοκρατίας, με κύριο στόχο να αναχαιτιστεί η «αναγέννηση» τού Ισλαμικού Κράτους (ISIS).
Στο κοινό άρθρο τους στους FT έγραψαν: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διεθνής παγκόσμια τάξη -το ισορροπημένο σύστημα που οδήγησε σε σχετική ειρήνη και σταθερότητα και προσέφερε αυξανόμενο βιοτικό επίπεδο, ευκαιρίες και ευημερία- απειλείται με τρόπο που δεν έχουμε δει από τον Ψυχρό Πόλεμο». «Η επιτυχής καταπολέμηση αυτού του κινδύνου» βρίσκεται στα θεμέλια της ειδικής σχέσης μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ, σημείωσαν. Μία από τις «άνευ προηγουμένου σειρά απειλών» που αντιμετωπίζουν οι δύο χώρες, είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο οποίος διανύει τον τρίτο χρόνο του, μετά την εισβολή της Ρωσίας, τον Φεβρουάριο του 2022.
Οι κ.κ. Μουρ και Μπερνς δήλωσαν ότι «η διατήρηση της σταθερής πορείας είναι πιο ζωτικής σημασίας από ποτέ» όσον αφορά τη στήριξη της Ουκρανίας, προσθέτοντας ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν «δεν θα τα καταφέρει». Η σύγκρουση έδειξε πώς η τεχνολογία μπορεί ν΄αλλάξει την πορεία του πολέμου και υπογράμμισε την ανάγκη «προσαρμογής, πειραματισμού και καινοτομίας», υποστήριξαν ακόμη.
Και συνέχισαν: «Πέρα από την Ουκρανία, συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε για να διακόψουμε την απερίσκεπτη εκστρατεία σαμποτάζ σε όλη την Ευρώπη που διεξάγεται από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες και την κυνική χρήση της τεχνολογίας για τη διάδοση ψεμάτων και παραπληροφόρησης, που έχει σχεδιαστεί, για να μπει σφήνα ανάμεσα μας».
Μιλώντας επίσης από κοινού στο φεστιβάλ FT Weekend στο Kenwood House του Λονδίνου, ο κ. Μπερνς είπε στους παρευρισκόμενους ότι δεν βλέπει καμία ένδειξη αποδυνάμωσης της ισχύος του Βλαντιμίρ Πούτιν στη Ρωσία. Το γεγονός ότι οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιούν εγκληματικά στοιχεία για επιχειρήσεις σαμποτάζ στην Ευρώπη είναι ένα σημάδι ότι είναι «λίγο απελπισμένες», δήλωσε, με τη σειρά του, ο επικεφαλής της MI6.
Παράλληλα, και οι δύο συμφώνησαν ότι η άνοδος της Κίνας είναι η κύρια γεωπολιτική πρόκληση του αιώνα. Είπαν επίσης ότι έχουν πιέσει «σκληρά» για αυτοσυγκράτηση και αποκλιμάκωση στη Μέση Ανατολή και εργάζονται «αδιάκοπα», για να εξασφαλίσουν κατάπαυση του πυρός και συμφωνία για τους ομήρους.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
