 |
|
|  Κυριακή 8/9
Αμερικανός «προφήτης» των εκλογών προβλέπει οτι...
Η Κάμαλα Χάρις θα νικήσει τον Τραμπ
NYT,CNN,protothema.gr
Η Κάμαλα Χάρις θα διαβεί το κατώφλι του Λευκού Οίκου νικώντας τον Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο για το προεδρικό χρίσμα, Ντόναλντ Τραμπ, στις εκλογές τού Νοεμβρίου, υποστηρίζει ο Αμερικανός «προφήτης» Άλαν Λίχτμαν, που προβλέπει να επιτυχία τα τελευταία χρόνια το αποτέλεσμα της κάλπης.
Όπως αναφέρουν το CNN και οι New York Times, o Λίχτμαν είχε προβλέψει το σωστό αποτέλεσμα σε εννέα από τις δέκα εκλογικές αναμετρήσεις που διεξήχθησαν τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα του.
Οι Δημοκρατικοί θα παραμείνουν στον Λευκό Οίκο και η Κάμαλα Χάρις θα είναι η επόμενη πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αναφέρει ο Λίχτμαν σε βίντεο που ανέβει στα social media υπογραμμίζοντας ότι αυτή είναι η δική του πρόβλεψη γι' αυτή την εκλογική αναμέτρηση.
Οι προβλέψεις του βασίζονται σε ένα ιστορικό μοντέλο δεικτών που έχει βαφτίσει ως «Κλειδιά στην πορεία προς τον Λευκό Οίκο».
Το μοναδικό αυτό σύστημα, που ανέπτυξε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 μαζί με τον Ρώσο γεωφυσικό Βλαντιμίρ Κέιλις -Μπορόκ, αναλύει την πολιτική σκηνή υπό το πρίσμα 13 αληθινών-ψευδών δηλώσεων που επικεντρώνονται στο κόμμα του νυν Αμερικανού προέδρου.
Εάν έξι ή περισσότερες από τις δηλώσεις είναι ψευδείς, τότε ο αντίπαλος του νυν ηγέτη των ΗΠΑ, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Τραμπ, προβλέπεται να κερδίσει.
Μετά τις ενδιάμεσες εκλογές, το κυβερνών Δημοκρατικό κόμμα κατέχει περισσότερες έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από ό,τι παλαιότερα.
Επιπλέον, ο εν ενεργεία υποψήφιος του κόμματος δεν είναι ο εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ.
Δεν υπάρχει επίσης σημαντική καμπάνια τρίτων ή ανεξάρτητων υποψηφίων για την προεδρία.
Σημειώνεται ότι ο πιο σοβαρός ανεξάρτητος υποψήφιος Ρόμπερτ Φ. Κένεντι αποσύρθηκε από την κούρσα δηλώνοντας ότι θα ψηφίσει δαγκωτό Τραμπ.
Ο Λίχτμαν ισχυρίζεται ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είναι ένας δύσκολος τομέας και αυτά τα κλειδιά θα μπορούσαν να γυρίσουν προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.
Σημείωσε επίσης ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν εμπλέκεται βαθιά στον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, τον οποίο χαρακτήρισε «ανθρωπιστική καταστροφή δίχως τέλος».
Ωστόσο, ακόμη κι αν αυτά τα δύο κλειδιά της εξωτερικής πολιτικής αποδειχθούν ψευδή, αυτό θα σήμαινε ότι θα υπήρχαν μόνο πέντε αρνητικά κλειδιά, τα οποία δεν θα ήταν αρκετά για την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ.
Η ανάλυση του Λίχτμαν γυρίζει την πλάτη στους δημοσκόπους, τις στρατηγικές των προεκλογικών εκστρατειών, τα πολιτικά σχέδια και άλλους παράγοντες στους οποίους τείνουν να βασίζονται οι περισσότεροι πολιτικοί σχολιαστές και αναλυτές. Όμως το σύστημά του έχει αποδειχθεί επαρκές.
Όπως αναφέρει το CNBC, o Αμερικανός καθηγητής ήταν ένας από τους λίγους πολιτικούς αναλυτές που είχε προβλέψει με ακρίβεια πριν από τις εκλογές του 2016 ότι ο Τραμπ θα νικούσε την τότε υποψήφια των Δημοκρατικών για το ύπατο αξίωμα Χίλαρι Κλίντον.
Ωστόσο, το μοντέλο του έδειχνε ότι ο Τραμπ θα κέρδιζε και σε καθαρό αριθμό ψήφων ανά τη χώρα, ενώ τελικά έχασε, εξασφαλίζοντας όμως το Κολέγιο των Εκλεκτόρων με αποτέλεσμα να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ.
Ο Λίχτμαν είχε προβλέψει επίσης με ακρίβεια ότι ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν θα κέρδιζε τον Τραμπ στην κούρσα του 2020.
Παρά τις άνευ προηγουμένου συνθήκες του προεκλογικού αγώνα του 2024 - συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης του Τζο Μπάιντεν από την Κάμαλα Χάρις ως υποψήφιας των Δημοκρατικών- ο Αμερικανός καθηγητής εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι τα κλειδιά του θα δώσουν και πάλι ακριβή πρόβλεψη για το εκλογικό αποτέλεσμα της 5ης Νοεμβρίου.
«Τα κλειδιά σίγουρα θα λειτουργήσουν. Είναι ο σταθερός Πολικός Αστέρας των πολιτικών προβλέψεων», σημειώνει στο βίντεό του....το αποτέλεσμα εξαρτάται από εσάς», προσθέτει.
«Πηγαίνετε λοιπόν και ψηφίστε».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
