 |
|
|  Tρίτη 15/10
ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ Ο ΙΣΜΑΗΛ ΚΑΑΝΙ;
O Ιρανός στρατηγός,διοικητής τών Φρουρών τής Επανάστασης,ανακρίνεται στην Τεχεράνη,καθώς θεωρείται ύποπτος για συνεργασία με την Μοσάντ
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο Ιρανός διοικητής Ισμαήλ Καανί επανεμφανίστηκε δημοσίως σήμερα στην κηδεία του στρατηγού Αμπάς Νιλφορουσάν, ο οποίος σκοτώθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου μαζί με τον επικεφαλής της λιβανέζικης Χεζμπολάχ ,Χασάν Νασράλα σε ισραηλινό πλήγμα στη Βηρυτό, σύμφωνα με εικόνες που μετέδωσε η ιρανική κρατική τηλεόραση.
Αφού βγήκε αλώβητος από πρόσφατη επίθεση των μαχητικών του Ισραήλ στη Βηρυτό και επέστρεψε στη Τεχεράνη, ο Καανί φέρεται να ερευνάται από το θεοκρατικό καθεστώς για υποψίες ότι συνεργάστηκε με το Ισραήλ για τη δολοφονία του Χασάν Νασράλα και του Ισμαήλ Χανίγια. Ο στρατηγός δεν είχε εμφανιστεί δημοσίως εδώ και καιρό.
Σύμφωνα με όσα μετέδωσαν τα ιρανικά μέσα, ο Ιρανός διοικητής κατέρρευσε την περασμένη Παρασκευή κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και μεταφέρθηκε αρχικά με συμπτώματα καρδιακής προσβολής σε νοσοκομείο και στη συνέχεια στο σπίτι του όπου παραμένει φρουρούμενος.
Ο θάνατος του Σολεϊμανί το 2020 θα χρίσει τον Καανί άμεσα διάδοχό του αλλά, επί της ουσίας, το κενό του ανθρώπου που «έχτισε» για το Ιράν τον «Αξονα της Επανάστασης» από την Τεχεράνη μέχρι τη Δαμασκό και από τη Βηρυτό μέχρι τη Γάζα δεν αναπληρώθηκε ποτέ. Ο Καανί δεν κατάφερε να αποκτήσει ποτέ μέσα στους Φρουρούς της Επανάστασης την εκτίμηση που έχαιρε ο συμπολεμιστής και φίλος του και οι πρώτοι «ψίθυροι» για στενές επαφές του με το Ισραήλ και τη Μοσάντ ακούστηκαν.
Ο Καανί για να μειώσει την ένταση εντός των Φρουρών της Επανάστασης δεν δίστασε να προχωρήσει όχι σε μία αλλά σε δύο εσωτερικές «εκκαθαρίσεις» της οργάνωσης, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερα ερωτηματικά, που τα τελευταία δύο χρόνια έφτασαν μέχρι και στα αυτιά του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη.
Ο Καανί μετά τον θάνατο του Νασράλα, με τον οποίο διατηρούσε πολύ στενές σχέσεις, αποφάσισε να βρεθεί στη Βηρυτό προκειμένου να δείξει έμπρακτα πως το Ιράν δεν θα αφήσει έρμαιο στα ισραηλινά χτυπήματα τον στενότερο εταίρο του στην περιοχή. Η άφιξη Καανί στον Λίβανο έγινε κάτω από άκρα μυστικότητα και η συνάντηση που είχε ο επικεφαλής των Φρουρών της επανάστασης με τον διάδοχο του Νασράλα ήταν επτασφράγιστο μυστικό για την Τεχεράνη.
Εξάλλου, ήταν μία από τις κρισιμότερες συναντήσεις τόσο για το Ιράν όσο και για τη Χεζμπολάχ, καθώς το μέλλον της οργάνωσης κρέμεται πλέον από μία κλωστή. Τελικώς, η συγκεκριμένη συνάντηση κατέληξε και με τον διάδοχο του Νασράλα, Σαφιεντίν, νεκρό και τον ίδιο αγνοούμενο επί ημέρες... Οταν ο Καανί έδωσε σημεία ζωής τού ζητήθηκε εσπευσμένα να επιστρέψει στην Τεχεράνη. Οταν αυτό συνέβη, συνελήφθη και οι ανακρίσεις που πέρασε τον έφεραν στον θάλαμο ενός νοσοκομείου.
Πλέον η ίδια η οργάνωση που ο Καανί υπηρέτησε επί δεκαετίες τον κατηγορεί πως είναι κατάσκοπος του Ισραήλ. Ανάμεσα στις κατηγορίες που του προσάπτουν είναι ακόμη και η διαρροή της θέσης του Ισμαήλ Χανίγιε, τον οποίο το Τελ Αβίβ ανατίναξε τον περασμένο Ιούλιο στην καρδιά της Τεχεράνης.
Το εάν ο Καανί είναι κατάσκοπος ή «αποδιοπομπαίος τράγος» της Τεχεράνης θα φανεί από τις εξελίξεις. Το δεδομένο όμως είναι πως το Τελ Αβίβ ακόμη κι αν δεν σκοτώνει το ίδιο τις ηγεσίες των εχθρών του, έχει τον τρόπο να τις αποσύρει από το εναντίον του μέτωπο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
