 |
|
|  Πέμπτη 31/10
Ομολογία ήττας από Ουκρανό υποστράτηγο
«Το μέτωπο έχει καταρρεύσει, οι Ρώσοι προελαύνουν»
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Απογοητευμένος δήλωσε ο υποστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, Ντμίτρι Μαρτσένκο σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στα μέτωπα του πολέμου με τις ρωσικές δυνάμεις.
«Το μέτωπο έχει καταρρεύσει. Δεν αποκαλύπτω κανένα στρατιωτικό μυστικό λέγοντάς το», δήλωσε συγκεκριμένα ο Ουκρανός υποστράτηγος και συνέχισε : «Δυστυχώς οι Ρώσοι έχουν το Σελίντοβε και ενισχύουν τις δυνάμεις τους εκεί. Νομίζω ότι σύντομα θα το έχουν περικυκλώσει και θα το καταλάβουν πλήρως, αποκτώντας μια στρατηγική θέση για το Ποκρόβσκ. Αυτό είναι πολύ κακό για εμάς».
Αναφερόμενος στους λόγους της κατάρρευσης της αμυντικής γραμμής των Ουκρανών, ο Ντμίτρι Μαρτσένκο δήλωσε πως βασική αιτία ήταν η έλλειψη πυρομαχικών, όπλων και προσωπικού. Υπάρχει «έλλειψη ισορροπίας στη διαχείριση», είπε.
Τα δύο τρίτα των εδαφών που έχει καταλάβει η Ρωσία το τελευταίο διάστημα βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του Ντονμπάς.
O στρατιωτικός αναλυτής Julian Röpke της Bild ανέφερε πριν από μερικές ημέρες πως το μέτωπο στη νότια περιοχή του Ντόνετσκ βρίσκεται υπό «κατάρρευση». Όπως σημείωνε μέσα σε μόλις τρεις ημέρες, οι ρωσικές δυνάμεις πήραν τον έλεγχο οκτώ ουκρανικών στρατιωτικών θέσεων. Οι ουκρανικές δυνάμεις, επισήμανε, χάνουν «μεταξύ δύο και πέντε μιλίων την ημέρα».
«Η Ρωσία βρίσκεται στην επίθεση όλη τη χρονιά», παρατήρησε το Meduza, ένα ρωσικό μέσο της αντιπολίτευσης που έχει απαγορευθεί στη Ρωσία. «Όμως η εβδομάδα που πέρασε ήταν μία από τις πιο σκληρές για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις», πρόσθεσε.
Η Μόσχα ανακοινώνει σχεδόν κάθε ημέρα και από μία νέα νίκη. «Η κατάληψη καμίας τοποθεσίας δεν έχει εξαιρετική σημασία από μόνη της, αλλά συνολικά όλο αυτό αποτελεί σημαντική νίκη για τον ρωσικό στρατό», διαβεβαίωσε ο Αλεξάντρ Χραμτσίχιν, ένας ανεξάρτητος Ρώσος στρατιωτικός αναλυτής. «Η ρωσική προέλαση, αν και δεν είναι πολύ γρήγορη, δείχνει ότι η κατάσταση στην Ουκρανία επιδεινώνεται ολοένα και περισσότερο», πρόσθεσε.
Αντί να καταλαμβάνει τις πόλεις συνοικία- συνοικία, ο ρωσικός στρατός επιλέγει τη στρατηγική της ασφυξίας. «Η στρατηγική είναι να απειλούν με περικύκλωση θύλακες αναγκάζοντας τους Ουκρανούς να υποχωρήσουν», επεσήμανε ο Γκογιά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
