 |
|
|  Σάββατο 16/11
Η γενική εισαγγελέας τού Ισραήλ άνοιξε… πόλεμο με τον Υπουργό Εθνικής Ασφάλειας
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Η γενική εισαγγελέας του Ισραήλ, η Γκάλι Μπαχαράβ-Μιάρα, έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου με την οποία του ζητά να εξετάσει την παραμονή τού Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ στη θέση τού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας τής χώρας, υπό το φως επανειλημμένων και συνεχιζόμενων παρεμβάσεων και ανάμιξης τού ακροδεξιού υπουργού σε αστυνομικά επιχειρησιακά θέματα και πολιτικοποίησης προαγωγών αστυνομικών.
Στην επιστολή της η Μπαχαράβ-Μιάρα αναφέρθηκε σε περιπτώσεις όπου ο ακροδεξιός Μπεν-Γκβιρ προφανώς έδωσε επιχειρησιακές οδηγίες που εγείρουν απειλή στον μη πολιτικό χαρακτήρα της αστυνομίας.
«Ο συνδυασμός των εικαζόμενων καταχρηστικών παρεμβάσεων στις αστυνομικές δραστηριότητες και της εξάρτησης αστυνομικών από τον υπουργό για την προαγωγή τους υπονομεύει τη δυνατότητα να διασφαλιστεί ότι η αστυνομία ενεργεί από αφοσίωση στο κοινό και όχι στο πολιτικό κλιμάκιο», τόνισε η γενική εισαγγελέας.
Δεν υπήρξε κανένα άμεσο σχόλιο από το γραφείο του Νετανιάχου.
Ωστόσο, άμεση και έντονη ήταν η αντίδραση του Μπεν-Γκβιρ, αρχηγού ενός μικρού υπερεθνικιστικού κόμματος στον συνασπισμό Νετανιάχου, και ένα από τα πλέον ακραία στελέχη της κυβέρνησης.
«Η απόπειρα πραξικοπήματος από (τη γενική εισαγγελέα) ξεκίνησε. Η μόνη αποπομπή που πρέπει να γίνει είναι αυτή της Γενικού Εισαγγελέα», τόνισε σε ανάρτηση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Είναι ή αυτή, ή εγώ», απείλησε, λέγοντας ότι θα απαιτήσει την αποπομπή της γενικής εισαγγελέα, σε συνέντευξή του στο Israel National News. Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας είπε ότι μπορεί σύντομα να θέσει τελεσίγραφο στον Νετανιάχου για τα συνεχιζόμενα παράπονά του κατά της Μπαχαράβ-Μιάρα, με την οποία συγκρούεται συχνά.
«Πλησιάζουμε στη στιγμή που δεν θα έχω άλλη επιλογή από το να θέσω τελεσίγραφο στον Νετανιάχου», τόνισε. «Είναι ή αυτή, ή εγώ. Μόνο ένας από εμάς μπορεί να παραμένει στο πόστο του. Έπρεπε να είχε αποπεμφθεί εδώ και πολύ καιρό», συνέχισε.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
