 |
|
|  Πέμπτη 21/11
ΣΚΟΤΩΝΕ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΕΘΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΤΖΟΓΟ
36χρονη Ταϊλανδή δολοφόνησε 14 φίλους της με κυάνιο,για να μην επιστρέψει χρήματα που τους χρωστούσε!!
BBC,protothema.gr
Σε θάνατο καταδικάστηκε μία γυναίκα από την Ταϊλάνδη που κατηγορείται ότι σκότωσε 14 φίλους της, δηλητηριάζοντάς τους με κυάνιο.
Το δικαστήριο τής Μπανγκόκ έκρινε ένοχη την 36χρονη Sararat Rangsiwuthaporn για τη δολοφονία φίλης της το 2023, ενώ κατηγορείται για 13 ακόμη δηλητηριάσεις, σύμφωνα με το BBC.
Όλα ξεκίνησαν πέρυσι, όταν η 36χρονη δηλητηρίασε μία φίλη της, κατά τη διάρκεια ταξιδιού. Η οικογένεια δεν δέχτηκε πως η γυναίκα είχε πεθάνει από φυσικά αίτια και ο ιατροδικαστής εντόπισε ίχνη κυανίου στο σώμα της.
Η αστυνομία συνέλαβε την Sararat για τον θάνατο της φίλης της και μετά από έρευνα αποκαλύφθηκε πως εμπλέκεται στη δηλητηρίαση 13 ακόμη φίλων της. Μάλιστα, ένα άτομο που επιχείρησε να δηλητηριάσει με κυάνιο επέζησε.
Σύμφωνα με την αστυνομία, η Sararat ήταν εθισμένη στον τζόγο και στοχοποιούσε φίλους στους οποίους χρωστούσε χρήματα. Αφού τους δηλητηρίαζε, στη συνέχεια έκλεβε κοσμήματα και χρήματα από τα σπίτια τους.
Τον Απρίλιο του 2023 η Sararat είχε ταξιδέψει με την 32χρονη Siriporn Khanwong στην Ρατσαμπούρι, προκειμένου να λάβουν μέρος σε μια βουδιστική τελετή.
Η Siriporn κατέρρευσε και πέθανε μετά από ένα γεύμα με τη Sararat, η οποία δεν έκανε καμία προσπάθεια να τη βοηθήσει, σύμφωνα με την αστυνομία.
Ίχνη κυανίου βρέθηκαν στο σώμα της Siriporn και το τηλέφωνό της, ενώ τα χρήματα και οι τσάντες της έλειπαν όταν εντοπίστηκε νεκρή.
Ο πρώην σύζυγος της Sararat, Vitoon Rangsiwuthaporn, εργαζόταν στην αστυνομία και συνελήφθη κατηγορούμενος πως βοήθησε την 36χρονη να δηλητηριάσει έναν φίλο της.
Στον πρώην σύζυγό της Sararat αλλά και στον δικηγόρο της, επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης ενός έτους και τεσσάρων μηνών και δύο ετών αντίστοιχα, για απόκρυψη στοιχείων που βοήθησαν την 36χρονη να αποφύγει τη δίωξη.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
