 |
|
|  Τετάρτη 27/11
Επιχείρηση “Πράσινο στιλέτο”
Ο ακροδεξιός πρώην πρόεδρος τής Βραζιλίας, Ζαΐχ Μπολσονάρου,φέρεται οτι «συμμετείχε ενεργά» σε σχέδιο πραξικοπήματος το 2022,που προέβλεπε και δολοφονίες αντιπάλων του
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο ακροδεξιός πρώην πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐχ Μπολσονάρου “συμμετείχε ενεργά” σε σχέδιο πραξικοπήματος με σκοπό να εμποδίσει την επιστροφή στην εξουσία τού αριστερού διαδόχου του Λούλα μετά τις εκλογές του 2022, σύμφωνα με έκθεση της ομοσπονδιακής αστυνομίας που δόθηκε την Τρίτη στη δημοσιότητα.
Ο πρώην αρχηγός του κράτους (2019-2022) είχε επίσης “πλήρη επίγνωση” του φερόμενου σχεδίου δολοφονίας του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, σύμφωνα με την τελική έκθεση της αστυνομίας, 884 σελίδων, που ζητεί την απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του Μπολσονάρου και 36 άλλων προσώπων, στην πλειονότητά τους στρατιωτικών.
Η έκθεση, που δημοσιοποιήθηκε την Τρίτη μετά την αποστολή της στον ανώτατο εισαγγελέα της χώρας από το Ανώτατο Δικαστήριο, απαριθμεί οκτώ βασικά στοιχεία για να υποστηρίξει την επίσημη κατηγορία κατά του Μπολσονάρου για την υποτιθέμενη απόπειρα πραξικοπήματος.
Ο Μπολσονάρου σχεδίασε και ενήργησε απευθείας σε εγκληματική συνωμοσία που είχε ως στόχο το πραξικόπημα μετά την αποτυχία του να επανεκλεγεί το 2022, σύμφωνα με επίσημη κατηγορία της αστυνομίας.
Η ομοσπονδιακή αστυνομία δημοσίευσε την Τρίτη το πλήρες περιεχόμενο μιας επίσημης κατηγορίας κατά του πρώην προέδρου, μια περιορισμένη απόδοση της οποίας κατατέθηκε την περασμένη εβδομάδα και κατηγορεί τον Μπολσονάρου και δεκάδες πρώην υπουργούς και ανώτερους συμβούλους ότι σχεδίαζαν πραξικόπημα για την ανατροπή του εκλογικού αποτελέσματος.
Η έκθεση παραδόθηκε στην εισαγγελία και πλέον εναπόκειται στον γενικό εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πάουλο Γκόνετ να αποφασίσει αν θα ασκήσει διώξεις ή όχι.
“Τα αποδεικτικά στοιχεία που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια των ερευνών έδειξαν αδιαμφισβήτητα ότι ο Μπολσονάρου σχεδίασε και πήρε μέρος άμεσα και αποτελεσματικά στις ενέργειες μιας εγκληματικής οργάνωσης που είχε στόχο τη διενέργεια πραξικοπήματος το οποίο δεν έγινε λόγω περιστάσεων που ήταν αντίθετες με τη βούλησή του”, αναφέρει η έκθεση.
Ο 69χρονος Μπολσονάρου, ο οποίος διακήρυττε πάντα την αθωότητά του, δηλώνει επανειλημμένα ότι είναι θύμα “πολιτικής δίωξης”.
Ο όρος “πραξικόπημα” δεν ήταν ποτέ μέρος του λεξιλογίου μου”, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα.
Ωστόσο οι ερευνητές διαβεβαιώνουν ότι ο Μπολσονάρου είχε “πλήρη επίγνωση” και είχε “μετάσχει ενεργά” στις “παράνομες ενέργειες που αποσκοπούσαν στην κατάργηση του δημοκρατικού κράτους δικαίου”.
Σύμφωνα με την έκθεση, ο πρώην αρχηγός του κράτους είχε επίσης “πλήρη επίγνωση” της επιχείρησης “Πράσινο στιλέτο” που είχε στόχο τη δολοφονία του Λούλα, του εκλεγμένου αντιπροέδρου του Ζεράλντου Άλκμιν και του δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αλεξάντρ ντε Μοράες μετά την αποτυχία του ακροδεξιού να επανεκλεγεί.
Την περασμένη εβδομάδα, αστυνομική επιχείρηση που συνδεόταν με αυτήν την τεράστια έρευνα είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη τεσσάρων στρατιωτικών και ενός αστυνομικού, που θεωρούνται ύποπτοι ότι ετοίμασαν αυτό το σχέδιο τριπλής δολοφονίας πριν από την ορκωμοσία του Λούλα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
