 |
|
|  Τρίτη 10/12
Πρόεδρος τής Κίνας
Tυχόν εμπορικός πόλεμος με τις ΗΠΑ δεν θα είχε «νικητή»
AΠΕ-ΜΠΕ
Ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ δήλωσε σήμερα πως ενδεχόμενος εμπορικός πόλεμος ανάμεσα στη χώρα του και τις ΗΠΑ δεν θα αναδείκνυε «κανέναν νικητή», σύμφωνα με κινεζικό κρατικό μέσο ενημέρωσης, μερικές εβδομάδες προτού επιστρέψει στον Λευκό Οίκο την 20ή Ιανουαρίου 2025 ο αμερικανός εκλεγμένος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ.
Η πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ (2017-2021) είχε σημαδευτεί από πολλές εμπορικές εχθροπραξίες με την Κίνα, που ο Ρεπουμπλικάνος κατηγορούσε ασταμάτητα, ιδίως για φερόμενες κλοπές πνευματικής ιδιοκτησίας και «αθέμιτες» εμπορικές πρακτικές.
Ο μεγιστάνας διεμήνυσε προεκλογικά πως θα προχωρήσει στην επιβολή ακόμη υψηλότερων τελωνειακών δασμών αφού επιστρέψει την εξουσία τον Ιανουάριο, ενώ η Κίνα συνεχίζει να είναι αντιμέτωπη με πολύ εύθραυστη ανάκαμψη της οικονομίας της μετά την πανδημία του νέου κορονοϊού.
«Οι πόλεμοι τελωνειακών δασμών, οι εμπορικοί πόλεμοι κι οι τεχνολογικοί πόλεμοι αντίκεινται προς τις ιστορικές τάσεις και τους οικονομικούς κανόνες και δεν αναδεικνύουν κανέναν νικητή», υπογράμμισε ο Σι, αναφερόμενος στις σινοαμερικανικές σχέσεις, σύμφωνα με το κινεζικό κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο CCTV.
Εκφράστηκε κατά τη διάρκεια συνάντησής του με στελέχη διεθνών οικονομικών θεσμών.
«Η Κίνα είναι έτοιμη να συνεχίσει τον διάλογο με την αμερικανική κυβέρνηση, να διευρύνει τη συνεργασία, να διαχειριστεί τις διαφωνίες και να προωθήσει την ανάπτυξη των σινοαμερικανικών σχέσεως προς σταθερή, υγιή και διαρκή κατεύθυνση», διαβεβαίωσε ο Σι.
Το Πεκίνο είχε ορίσει στόχο η ανάπτυξη της οικονομίας της να κυμανθεί περί το 5% του ΑΕΠ φέτος, παρά την άτονη εσωτερική κατανάλωση, την υψηλή ανεργία και τη συνεχιζόμενη κρίση στον τομέα των ακινήτων.
Ο κινέζος πρόεδρος διαβεβαίωσε σήμερα πως η χώρα έχει «απόλυτη πεποίθηση» πως θα μπορέσει να επιτύχει τον στόχο της για την ανάπτυξη το 2024, σύμφωνα με κινεζικά κρατικά ΜΜΕ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
