 |
|
|  Πέμπτη 12/12
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΑΝΤ
Δυτικά Μέσα Ενημέρωσης υποστηρίζουν οτι έβγαζε δισεκατομμύρια από την παραγωγή Captagon
Sky News,protothema.gr
Σοβαρές αποκαλύψεις για το παράνομο εμπόριο του εθιστικού ναρκωτικού Captagon έρχονται στο φως, μετά την κατάληψη στρατιωτικής βάσης κοντά στη Δαμασκό από τις δυνάμεις των Σύρων ανταρτών.
Όπως αναφέρει το Sky News, σε βίντεο που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι αντάρτες της ομάδας Hayat Tahrir al Sham (HTS) υποστηρίζουν ότι εντόπισαν «εκατομμύρια» χάπια Captagon μέσα στην αεροπορική βάση Μεζέχ, η οποία ήταν υπό τον έλεγχο του Μαχέρ αλ Άσαντ, αδελφού τού πρώην προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.
Το Captagon, γνωστό και ως «κοκαΐνη των φτωχών», θεωρείται πως αποτέλεσε ένα από τα βασικά μέσα χρηματοδότησης του καθεστώτος Άσαντ, σύμφωνα με δηλώσεις του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών, Ντέιβιντ Λάμι, ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων. Ο αρχηγός της HTS, Αμπού Μοχάμεντ αλ-Γκολάνι, στην πρώτη του δημόσια εμφάνιση μετά την κατάληψη της Δαμασκού, κατηγόρησε τον Άσαντ ότι μετέτρεψε τη Συρία σε κέντρο παραγωγής του Captagon για να ενισχύσει οικονομικά τον κύκλο του.
Το παράνομο εμπόριο του Captagon δεν είναι ένα νέο φαινόμενο. Το 2015, το ναρκωτικό αυτό χρησιμοποιήθηκε από μέλη του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) ως μέσο καταστολής του φόβου πριν από μεγάλες τρομοκρατικές επιθέσεις. Ωστόσο, μετά την παρακμή του ISIS, ο Λίβανος και η Συρία ανέλαβαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παραγωγή και διανομή της ουσίας.
Η Συρία, ιδίως, έγινε παγκόσμιο κέντρο παραγωγής, με εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι το 80% της παγκόσμιας παραγωγής του ναρκωτικού προερχόταν από τη χώρα. Από το 2018 και μετά ποσότητες του Captagon αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων διακινήθηκαν λαθραία από τη Συρία σε άλλες αραβικές χώρες μέσω της Ιορδανίας. Με βάση τις ίδιες πηγές, το 2021 η κυβέρνηση της Συρίας εκτιμάται ότι κέρδισε πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια από τις πωλήσεις του Captagon.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
