 |
|
|  Τρίτη 17/12
FINANCIAL TIMES
Ο Άσαντ μετέφερε δύο τόνους δολάρια στη Μόσχα
Financial Times,zougla.gr
Έγγραφα που βρέθηκαν στην κατοχή του βρετανικού μέσου των Financial Times αποκαλύπτουν ότι η κεντρική τράπεζα της Συρίας, υπό τον Μπασάρ αλ-Άσαντ, μετέφερε αεροπορικώς περίπου 250 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά στη Μόσχα μεταξύ 2018 και 2019, μια περίοδο κατά την οποία το καθεστώς του Σύρου δικτάτορα ήταν απόλυτα εξαρτημένο από τη ρωσική στρατιωτική υποστήριξη.
Οι μεταφορές, οι οποίες περιλάμβαναν χαρτονομίσματα συνολικού βάρους σχεδόν δύο τόνων, πραγματοποιήθηκαν με αεροπορικές πτήσεις προς το Βνούκοβο της Μόσχας. Τα χρήματα κατατέθηκαν σε ρωσικές τράπεζες στις οποίες είχαν επιβληθεί ήδη κυρώσεις εκείνο το διάστημα.
Οι ασυνήθιστες αυτές μεταφορές από τη Δαμασκό δείχνουν πώς η Ρωσία, καίριος σύμμαχος του Άσαντ που τον βοήθησε να κρατηθεί στην εξουσία, εξελίχθησε σε βασικό προορισμό του συριακού χρήματος καθώς οι δυτικές κυρώσεις απόκοβαν τη χώρα από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Προσωπικότητες της αντιπολίτευσης και δυτικά κράτη έχουν κατηγορήσει ανοιχτά τον Άσαντ ότι έκλεβε τον πλούτο της Συρίας και χρησιμοποιούσε εγκληματικές δραστηριότητες για να χρηματοδοτεί τον στρατό του και τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Την περίοδο που έγιναν οι μεταφορές χρημάτων, η Συρία εξαρτιόταν από τη ρωσική στρατιωτική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων των μισθοφόρων της ομάδας Wagner, ενώ μέλη της οικογένειας Άσαντ αγόραζαν πολυτελή ακίνητα στη Μόσχα.
Ο Ντέιβιντ Σένκερ, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για θέματα Εγγύς Ανατολής, δήλωσε ότι δεν τον εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Σύρος δικτάτορας έστελνε τόσο μεγάλα ποσά στη Ρωσία: «Το καθεστώς Άσαντ μετέφερε τα παράνομα κέρδη του στο εξωτερικό για να εξασφαλίσει έναν πολυτελή τρόπο ζωής για την ελίτ του», δηλώνει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τους Financial Times, πριν το 2018 δεν είχαν καταγραφεί μεταφορές τέτοιου είδους.Πηγές εξοικειωμένες με το σύστημα της Συριακής Κεντρικής Τράπεζας, τα συναλλαγματικά αποθέματα της Συρίας είχαν εξαντληθεί σχεδόν εξολοκλήρου μέχρι τότε, και το καθεστώς αναγκαζόταν να πραγματοποιεί πληρωμές σε μετρητά για την αγορά σιτηρών, την εκτύπωση χαρτονομισμάτων και τις «αμυντικές» δαπάνες.
Τα χρήματα κατέληξαν σε δύο ρωσικές τράπεζες: τη Russian Financial Corporation Bank (RFK), που ελέγχεται από την κρατική εταιρεία εξαγωγής όπλων Rosoboronexport, και την TsMR Bank. Και στις δύο αυτές τράπεζες έχουν επιβληθεί κυρώσεις από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ για τη διευκόλυνση παράνομων συναλλαγών και την παράκαμψη κυρώσεων για λογαριασμό του καθεστώτος Άσαντ.
Τα ρωσικά αρχεία δείχνουν επίσης ότι η Μόσχα παρείχε στη Συρία χαρτί ασφαλείας για την τύπωση χαρτονομίσματος και φρεσκοτυπωμένα Συριακά χαρτονομίσματα τις προηγούμενες χρονιές. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ενδείξεις για άλλες μαζικές μεταφορές μετρητών από τη Συρία σε αυτές τις τράπεζες την τελευταία δεκαετία.
Παρά τη διαλυμένη οικονομία της Συρίας, ο Άσαντ και τα πρόσωπα του στενού του κύκλου διατήρησαν τον έλεγχο κρίσιμων τομέων της την περασμένη εξαετία. Η σύζυγός του, Άσμα αλ-ΆσαΑχανΜπασάρ αλ-Άσαντντ, πρώην τραπεζίτης της JP Morgan, είχε κεντρικό ρόλο στη διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας που έφτανε στη χώρα και ηγούνταν ενός μυστικού οικονομικού συμβουλίου.
Από το 2013, μέλη της οικογένειας Άσαντ αγόρασαν τουλάχιστον 20 πολυτελή διαμερίσματα στη Μόσχα μέσω περίπλοκων εταιρικών «διαδρομών» και δανείων.
Το 2022, ο ξάδερφος του Άσαντ, Ιγιάντ Μακλούφ, ίδρυσε τη μεσιτική εταιρεία Zevelis City στη Μόσχα μαζί με τον αδερφό του, Ιχάμπ.
Ο Ιγιάντ Μακλούφ ήταν πρώην αξιωματούχος της Συριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (που παρακολουθούσε, βασάνιζε και δολοφονούσε πολίτες, σύμφωνα με μαρτυρίες) και διατηρούσε στενές σχέσεις με το ζεύγος Άσαντ, ακόμα και μετά την «πτώση» του έτερου αδελφού του, Ράμι Μακλούφ, επιχειρηματία που ήλεγχε το ήμισυ της συριακής οικονομίας προτού έρθει σε ρήξη με τον Σύρο δικτάτορα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
