 |
|
|  Τετάρτη 25/12
Αμερικανός καταδικάστηκε στην Ρωσία σε κάθειρξη 15 ετών για κατασκοπεία
TASS,Ria Novosti,zougla.gr
Ρωσικό δικαστήριο καταδίκασε την Τρίτη έναν Αμερικανό πολίτη, τον Τζιν Σπέκτορ, σε κάθειρξη 15 ετών σε υπόθεση “κατασκοπείας”, μετέδωσαν τα ρωσικά κρατικά πρακτορεία ειδήσεων.
Ο Σπέκτορ θα εκτίσει την ποινή του “σε σωφρονιστική αποικία αυστηρής κράτησης”, σύμφωνα με την ετυμηγορία του δικαστηρίου που επικαλέστηκε το πρακτορείο Ria Novosti.
Στον Σπέκτορ επιβλήθηκε επίσης πρόστιμο 14 εκατομμυρίων ρουβλίων, ήτοι περίπου 134.000 ευρώ, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
Η δίκη του διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών και δεν έχουν γίνει γνωστά περισσότερα στοιχεία όσον αφορά τις κατηγορίες που του είχαν απαγγελθεί.
Στο πλαίσιο της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, πολλοί δυτικοί, ιδιαίτερα υπήκοοι των ΗΠΑ, έχουν συλληφθεί στη Ρωσία και τους έχουν απαγγελθεί σοβαρές κατηγορίες, οι οποίες συχνά δεν τεκμηριώνονται ποτέ.
Ο Τζιν Σπέκτορ, Αμερικανός ρωσικής καταγωγής, είχε ήδη καταδικαστεί τον Σεπτέμβριο του 2022 σε φυλάκιση 3,5 ετών για “διαφθορά” σε υπόθεση που αφορούσε πρώην βοηθό τού πρώην αντιπροέδρου της ρωσικής κυβέρνησης Αρκάντι Ντβόρκοβιτς.
Οι ρωσικές αρχές είχαν ανακοινώσει το 2023 ότι κατηγορείτο επίσης για κατασκοπεία και ότι είχε δηλώσει ένοχος και συνάψει συμφωνία συνεργασίας με τις ανακριτικές αρχές.
Η υπόθεση αυτή είχε χαρακτηριστεί απόρρητη και κανένα άλλο στοιχείο δεν είχε δημοσιοποιηθεί σχετικά με αυτήν.
Σύμφωνα με το πρακτορείο TASS, ο Τζιν Σπέκτορ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρωσία προτού εγκατασταθεί στις ΗΠΑ, όπου πήρε την αμερικανική υπηκοότητα. Ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ρωσικού ομίλου εταιρειών Medpolimerprom.
Την 1η Αυγούστου, οι δυτικοί και η Ρωσία προχώρησαν στη μεγαλύτερη ανταλλαγή κρατουμένων από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Μεταξύ αυτών που απελευθερώθηκαν από τη Μόσχα βρισκόταν ο Αμερικανός δημοσιογράφος Έβαν Γκέρσκοβιτς και ο πρώην πεζοναύτης Πολ Γουίλαν.
Υπάρχει φημολογία ότι θα υπάρξει νέα ανταλλαγή κρατουμένων ανάμεσα στη Δύση και τη Ρωσία πριν ή μετά την ανάληψη προεδρικών καθηκόντων από τον Ντόναλντ Τραμπ τον Ιανουάριο στις ΗΠΑ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
