 |
|
|  Πέμπτη 16/1/25
ΟΣΚΑΡ 2025
Κίνδυνος να ακυρωθούν για πρώτη φορά έπειτα από 96 χρόνια λόγω της φονικής φωτιάς στο Λος Άντζελες
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Οι πυρκαγιές που έχουν ξεσπάσει μέσα και γύρω από το Λος Άντζελες τις τελευταίες 8 μέρες, με τους 24 νεκρούς και τις τεράστιες υλικές καταστροφές, έχουν δημιουργήσει μια πρωτόγνωρη κατάσταση στην 96ετή ιστορία του θεσμού των Όσκαρ. Είναι γεγονός πως πηγαίνει προς αναβολή η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ 2025 και όλα δείχνουν ότι είναι άγνωστο το πότε θα πραγματοποιηθούν.
Σύμφωνα με βρετανικά μέσα ενημέρωσης, οι επίσημες επιτροπές των βραβείων Όσκαρ παρακολουθούν καθημερινά την κατάσταση με τις πυρκαγιές στο Λος Άντζελες, με επικεφαλής αστέρες όπως ο Τομ Χανκς, την Έμα Στόουν, τη Μέριλ Στριπ και τον Στίβεν Σπίλμπεργκ, αλλά δεν έχουν καταλήξει ακόμη σε μία επίσημη απόφαση.
Παρόλο που δεν έχει αποφασιστεί κάτι επίσημα, η επιτροπή των βραβείων σκέφτεται έντονα την αναβολή της τελετής απονομής των βραβείων, δεδομένης της καταστροφικής κατάστασης στην οποία περιήλθε η μεγαλύτερη πόλη της Καλιφόρνια.
Μάλιστα, εκτιμούν πως θα ήταν αντιφατικό να λάβει χώρα μία «λαμπερή τελετή», όταν αρκετοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και εκατοντάδες χιλιάδες έμειναν άστεγοι, χάνοντας την περιουσία τους.
Ειδικός στα Όσκαρ δήλωσε: «Το κύριο μέλημα του διοικητικού συμβουλίου, αυτή τη στιγμή, είναι να μην φανεί ότι γιορτάζουν ενώ πολλοί κάτοικοι του Λος Άντζελες είναι αντιμέτωποι με την απώλεια και τον σπαραγμό».
«Και σίγουρα, ακόμη και αν οι πυρκαγιές σβήσουν την επόμενη εβδομάδα, η πραγματικότητα είναι ότι η πόλη εξακολουθεί να πονάει και θα αντιμετωπίζει αυτόν τον πόνο για μήνες» πρόσθεσε ο ειδικός.
«Έτσι, η ιεραρχία αποφάσισε ότι το επίκεντρο θα είναι η υποστήριξη και η συγκέντρωση χρημάτων όταν παρουσιαστούν οι κατάλληλες ευκαιρίες» κατέληξε.
Η πιθανή ακύρωση της τελετής των Όσκαρ θα σηματοδοτούσε την πρώτη φορά σε σχεδόν έναν αιώνα που θα ακυρώνονταν η διάσημη τελετή, απόφαση που θα είχε σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο για τη βιομηχανία ψυχαγωγίας αλλά και για το παγκόσμιο κοινό που περιμένει την εκδήλωση κάθε χρόνο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
