 |
|
| Σάββατο 18/1/25
Χιλιάδες ...κουκουλοφόροι ορκίστηκαν εθελοντές αστυνομικοί στην Νικαράγουα
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Χιλιάδες.... κουκουλοφόροι πολίτες ορκίστηκαν στη Νικαράγουα για να γίνουν «εθελοντές αστυνομικοί», στο πλαίσιο μιας συνταγματικής μεταρρύθμισης, την οποία επικρίνει η αντιπολίτευση, καθώς θεωρεί πως στην πραγματικότητα πρόκειται για «παραστρατιωτικούς».
Περίπου 2.500 άνδρες και γυναίκες, ντυμένοι με λευκά μπλουζάκια, μαύρα παντελόνια και έχοντας καλυμμένα τα πρόσωπά τους με μαύρες κουκούλες, παρατάχθηκαν για να ορκιστούν την Τετάρτη και την Πέμπτη στις περιοχές Εστέλι και Μαδρίς (βόρεια), ενώπιον του αρχηγού της αστυνομίας της Νικαράγουα, Φρανσίσκο Ντίας, σύμφωνα με τα πλάνα που έδωσαν στη δημοσιότητα επίσημα ΜΜΕ.
Η αντιπρόεδρος Ροσάριο Μουρίγιο, σύζυγος του προέδρου Ντανιέλ Ορτέγκα, ανέφερε πως η διαδικασία που ξεκίνησε την Τετάρτη θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες.
Η δημιουργία αυτής της «εθελοντικής αστυνομίας» προβλέπεται σε μια μεγάλη συνταγματική μεταρρύθμιση, την οποία ενέκρινε σε πρώτη ανάγνωση το κοινοβούλιο τον Νοέμβριο και που θα πρέπει ακόμη να επικυρωθεί σε μια ακόμη συνεδρίαση του κοινοβουλίου, το οποίο ελέγχει το κυβερνών κόμμα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Σαντινίστας (FSLN, αριστερά).
Η σύσταση αυτού του «επικουρικού σώματος στήριξης» των δυνάμεων ασφαλείας θυμίζει τους κουκουλοφόρους και βαριά οπλισμένους άνδρες που είχαν επέμβει στις διαδηλώσεις του 2018 κατά της κυβέρνησης για να ξηλώσουν τα οδοφράγματα που είχαν τοποθετήσει οι διαδηλωτές.
Η κυβέρνηση θεωρεί αυτές τις διαδηλώσεις, που στοίχισαν τη ζωή σε περισσότερους από 300 ανθρώπους σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ως μια απόπειρα πραξικοπήματος, με την υποστήριξη της Ουάσινγκτον.
Η εξόριστη αντιπολίτευση της Νικαράγουα αντέδρασε έντονα, με ΜΜΕ που εδρεύουν στην Κόστα Ρίκα, όπως το Confidencial και το 100% Noticias να κάνουν λόγο για «κουκουλοφόρους παραστρατιωτικούς».
Η συγγραφέας Γιοκόντα Μπέλι, που ζει εξόριστη στην Ισπανία, κατήγγειλε στο Χ «έναν παράνομο, κατασταλτικό στρατό, που έχει ανέβει σε συνταγματική βαθμίδα».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|