 |
|
|  Δευτέρα 10/2
ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ ΦΙΝΑΛΕ
Αυτοκτόνησε ο δράστης τού διπλού φονικού στους Γόννους Λάρισας
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Νεκρός είναι ο δράστης της διπλής ανθρωποκτονίας μέσα στο ξυλουργείο του, στους Γόννους της Λάρισας. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ο 60χρονος Δημήτρης Κολτσίδας, που κατείχε ένα καλάσνικοφ, πυροβόλησε αρκετές φορές στον αέρα πριν στρέψει το όπλο στον εαυτό του και βάλει τέλος στη ζωή του.
Οι αστυνομικοί μπήκαν στον χώρο του ξυλουργείου, μαζί με πυροτεχνουργούς, προκειμένου να ελέγξουν αν υπάρχουν χειροβομβίδες και εκρηκτικά, όπως ισχυριζόταν.
Ο δικηγόρος του, Στέλιος Σούρλας, που μίλησε στους δημοσιογράφους μετά την τραγική εξέλιξη, είπε ότι ο δράστης ήταν αποφασισμένος και, στην τελευταία τους επικοινωνία, του είπε «χάρηκα που σε γνώρισα, κάντε κουμάντο για την κηδεία μου, δεν έχω καθόλου χρήματα». Λίγο μετά, όπως περιέγραψε, ακούστηκαν πυροβολισμοί και ένας ήχος σαν από έκρηξη χειροβομβίδας.
Είπε ακόμη ότι ο 60χρονος αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και βρισκόταν στο τελευταίο στάδιο.
Ο 60χρονος παρέμενε μαζί με τους δύο άνδρες που σκότωσε για περισσότερο από τριάντα ώρες, μέσα στο ξυλουργείο του, στους Γόννους Λάρισας. Όπως έγινε γνωστό από τον δικηγόρο του Στέλιο Σούρλα που έσπευσε επί τόπου προκειμένου να τον πείσει να παραδοθεί, η φονική συμπλοκή έγινε το πρωί τού Σαββάτου.
Ένα εικοσιτετράωρο αργότερα, περίπου στις 7.30 το πρωί τής Κυριακής, ο δράστης τηλεφώνησε στην αστυνομία, είπε ότι είχε σκοτώσει δύο ανθρώπους και δήλωσε ότι ήθελε να παραδοθεί. Ωστόσο, όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο ξυλουργείο, ο δράστης είχε ταμπουρωθεί, είχε στα χέρια του όπλο και χειροβομβίδα και απειλούσε ότι θα έβαζε τέλος στη ζωή του, πράγμα που έκανε λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
