Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Δευτέρα 10/2

Όμηρος τής Χαμάς, που απελευθερώθηκε, δεν γνώριζε ότι η σύζυγος και οι κόρες του σκοτώθηκαν απο τούς τρομοκράτες...



AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr

Το πιο τραγικό παιχνίδι έπαιξε η μοίρα στον Ισραηλινό όμηρο της Χαμάς, Eli Sharabi ο οποίος αφέθηκε το Σάββατο ελεύθερος μετά από 491 ημέρες αιχμαλωσίας.Δεν γνώριζε ότι η σύζυγός του Lianne και οι έφηβες κόρες τους Noiya και Yahel είχαν δολοφονηθεί στο σπίτι τους στο κιμπούτς Be'eri στις 7 Οκτωβρίου. Ο Sharabi είχε απαχθεί με τον αδερφό του Yossi, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της ομηρίας του στη Γάζα. Το πρώτο αίτημα του Sharabi όταν επέστρεψε στο Ισραήλ ήταν να δει την οικογένειά του, επειδή δεν γνώριζε ότι η σύζυγος και οι δύο κόρες του δολοφονήθηκαν κατά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, ανέφεραν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης. Ο Sharabi ενημερώθηκε για το θάνατο της συζύγου και των θυγατέρων του μετά την επιστροφή του από τη Λωρίδα της Γάζας. Ο Eli Sharabi επανενώνεται με τη μητέρα του Chana και την αδελφή του Osnat σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις κοντά στα σύνορα με τη Γάζα μετά από 491 ημέρες αιχμαλωσίας από τη Χαμάς. Η οικογένειά του κλήθηκε να του ανακοινώσει τα θλιβερά νέα για την απώλεια της οικογένειάς του Αρχικά επανενώθηκε με τη μητέρα του Hannah και την αδελφή του Osnat, και στη συνέχεια με άλλα μέλη της οικογένειάς του, συμπεριλαμβανομένου του αδελφού του Sharon. Στην οικογένειά του δόθηκαν, σύμφωνα με πληροφορίες, συμβουλές για το πώς θα του ανακοίνωναν ότι δεν είχε πλέον οικογένεια. Στην τελετή παράδοσης, ο Sharabi είχε ερωτηθεί στα εβραϊκά από τον ένοπλο της Χαμάς πώς αισθάνεται που ήταν πλέον ελεύθερος: «Αισθάνομαι πολύ, πολύ ευτυχής σήμερα που επιστρέφω στην οικογένεια και τους φίλους μου, στη γυναίκα μου και τις κόρες μου». Σύμφωνα με πληροφορίες είχε πει στους στρατιώτες των IDF κατά τη διάρκεια του ταξιδιού έξω από τη Γάζα ότι περίμενε πώς και πώς να δει τη γυναίκα και τα παιδιά του. Όπως ο Sharabi, έτσι και ο Levy επέστρεψε στην τραγωδία και το πένθος. Η σύζυγός του Elkayam Levy δολοφονήθηκε κατά την επίθεση της Χαμάς στο μουσικό φεστιβάλ Nova, όπου είχε απαχθεί ο ίδιος. Ο Levy ενημερώθηκε για τα σοκαριστικά νέα κατά την επιστροφή του στο Ισραήλ. Ο Sharabi και ο Ben Ami είναι φίλοι από το κιμπούτς Be'eri, το οποίο καταστράφηκε από την επίθεση της Χαμάς. Η κοινότητα ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι ο Sharabi «επιστρέφει από μια αιχμαλωσία, σε μια πιο τρομερή πραγματικότητα στο Ισραήλ. Τον αγκαλιάζουμε και θα συνεχίσουμε να του προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή υποστήριξη», ανέφερε το κιμπούτς.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία