 |
|
|  Tρίτη 11/2
Ο Ιρανός πρόεδρος Πεζεσκιάν κατηγορεί τον Τραμπ, ότι θέλει να κάνει την Ισλαμική Δημοκρατία "να γονατίσει"
AΠΕ-ΜΠΕ
Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν αμφισβήτησε την Δευτέρα την ειλικρίνεια των ΗΠΑ όσον αφορά την επιδίωξή τους για διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη, από τη στιγμή που την ίδια ώρα επιβάλλουν κυρώσεις στο Ιράν, ενώπιον του πλήθους που είχε συγκεντρωθεί στην ιρανική πρωτεύουσα με αφορμή τον εορτασμό της 46ης επετείου της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υιοθέτησε εκ νέου την περασμένη εβδομάδα την πολιτική του άσκησης "μέγιστης πίεσης" στο Ιράν στο πλαίσιο των προσπαθειών που έχουν στόχο, μεταξύ άλλων, να εμποδιστεί η Ισλαμική Δημοκρατία να αποκτήσει πυρηνικό όπλο και επέβαλε νέες κυρώσεις στη χώρα.
Ωστόσο ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι είναι ανοιχτός σε μια συμφωνία με το Ιράν και εξέφρασε προθυμία να μιλήσει με τον Πεζεσκιάν.
"Αν οι ΗΠΑ ήταν ειλικρινείς για τις διαπραγματεύσεις γιατί μας επέβαλαν κυρώσεις;", διερωτήθηκε ο Ιρανός πρόεδρος ενώπιον του πλήθους, που είχε συγκεντρωθεί στην πλατεία Αζαντί (Ελευθερία) της Τεχεράνης, και σημείωσε ότι το Ισραήλ, κι όχι το Ιράν, αποσταθεροποιεί την περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Ο Ιρανός πρόεδρος κατηγόρησε εξάλλου τον Αμερικανό ομόλογό του ότι θέλει να κάνει την Ισλαμική Δημοκρατία "να γονατίσει".
"Ο Τραμπ λέει 'θέλουμε να μιλήσουμε' (με το Ιράν), και (...) υπογράφει σε μνημόνιο όλες τις συνωμοσίες για να κάνει την Επανάστασή μας να γονατίσει", σημείωσε ο Πεζεσκιάν, σε αναφορά του στο κείμενο που υπέγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος την Τρίτη, το οποίο προβλέπει την επιβολή νέων κυρώσεων, κυρίως κατά του πετρελαϊκού τομέα του Ιράν.
"Εμείς δεν θέλουμε πόλεμο (...) αλλά δεν θα υποκύψουμε στις εξωτερικές πιέσεις", τόνισε.
Οι Ιρανοί τιμούν την 46η επέτειο της νίκης της Ισλαμικής Επανάστασης, με την οποία ανατράπηκε ο σάχης Μοχαμάντ Ρεζά Παχλαβί, πραγματοποιώντας πορείες στους δρόμους της Τεχεράνης και σε όλη τη χώρα.
"Η Αμερική πιστεύει ότι μπορεί να κάνει το Ιράν να γονατίσει προκαλώντας τον διχασμό" ανάμεσα στις συνιστώσες του ιρανικού έθνους, πρόσθεσε εξάλλου ο Ιρανός πρόεδρος κατά την ομιλία του.
"Αν κρατηθούμε χέρι-χέρι, θα μπορέσουμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα της χώρας", υπογράμμισε.
Από το πρωί, η ιρανική τηλεόραση μετέδιδε απευθείας πλάνα από τον κόσμο που είχε κατέβει στους δρόμους πόλεων και χωριών για να τιμήσει την Ισλαμική Επανάσταση, φωνάζοντας συνθήματα, όπως "Θάνατος στην Αμερική" και "Θάνατος στο Ισραήλ".
Τις τελευταίες ημέρες πολλοί αξιωματούχοι είχαν καλέσει το έθνος σε μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις για την επέτειο αυτή, σε μια ένδειξη της ενότητας στο Ιράν εν μέσω της αυξανόμενης πίεσης από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Οι κάτοικοι της Τεχεράνης άρχισαν από το πρωί να κατευθύνονται προς το κεντρικό σημείο συγκέντρωσης, στην πλατεία Αζαντί, που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της πρωτεύουσας, στους δρόμους της οποίας εκτίθονται αντίγραφα πυραύλων ιρανικής κατασκευής και άλλος στρατιωτικός εξοπλισμός.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
