 |
|
|  Σάββατο 15/2
ΥΓΕΙΑ
Κάθε μέρα ένα παιδί διαγιγνώσκεται με καρκίνο στην Ελλάδα
ΕΕΠΑΟ,zougla.gr
Το πνεύμα αισιοδοξίας της επιστημονικής κοινότητας στην μάχη κατά τού Καρκίνου της Παιδικής και Εφηβικής Ηλικίας, τονίζει η Ελληνική Εταιρεία Παιδιατρικής Αιματολογίας-Ογκολογίας (ΕΕΠΑΟ), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης κατά του Καρκίνου στο Παιδί και στον Έφηβο, η οποία τιμάται την 15η Φεβρουαρίου. «Είναι ημέρα ενημέρωσης, εγρήγορσης και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο της παιδικής και εφηβικής ηλικίας με επίκεντρο στην παροχή ίσων ευκαιριών και ίσης πρόσβασης στη θεραπεία σε όλα τα παιδιά και εφήβους που νοσούν στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως» αναφέρει η ΕΕΠΑΟ.
Επίσης, η ημέρα αυτή απευθύνεται στο κοινό, προκειμένου να υπενθυμίσει την ανάγκη για εθελοντική προσφορά παραγώγων αίματος και μυελού των οστών, αλλά και την ανάγκη για στήριξη των συλλόγων και φορέων υποστήριξης των παιδιών και των οικογενειών τους.
Στη χώρα μας κάθε μέρα ένα παιδί διαγιγνώσκεται με καρκίνο, αντίστοιχα προς την πανευρωπαϊκή συχνότητα, ωστόσο η σημαντική πρόοδος τόσο σε επίπεδο διάγνωσης όσο και θεραπείας, επιτρέπει σχεδόν στα 4 από τα 5 παιδιά να επιτύχουν πλήρη ίαση.
Υπάρχουν νεοπλασίες στις οποίες τα ποσοστά ίασης υπερβαίνουν το 90%, αλλά και ορισμένες που δυστυχώς υπολείπονται σημαντικά.
«Για τον στόχο αυτό ως επιστημονική κοινότητα συνεχίζουμε την μεγάλη προσπάθεια, μέσα από εντατικοποίηση των ερευνητικών προσπαθειών για ίαση των ασθενών μας, για μείωση της τοξικότητας και των απώτερων επιπλοκών των θεραπειών με παράλληλη έμφαση στην βελτίωση της ποιότητας ζωής και των συνθηκών περίθαλψης. Μας ενδιαφέρει η μελλοντική, διακριτά θεσμοθετημένη κλινική παρακολούθηση των απώτερων επιπλοκών, η ανάπτυξη ανακουφιστικής φροντίδας αλλά και η φροντίδα των εφήβων και των νεαρών ενηλίκων που δεν αντιμετωπίζονται σήμερα σε ειδικά τμήματα στα υπάρχοντα νοσοκομεία», αναφέρει η ΕΕΠΑΟ.
Παράλληλα, φροντίζει και επιδιώκει την περαιτέρω εξασφάλιση της ψυχολογικής θωράκισης των νοσούντων που βιώνουν το άγχος των θεραπειών, της απώλειας της υγείας ή ακόμη και της ζωής σε τόσο μικρές ηλικίες.
«Η σύγχρονη τεκμηριωμένη γνώση σχετικά με τον καρκίνο της παιδικής και εφηβικής ηλικίας, καθώς και η ολιστική, πολύπλευρη προσέγγιση, αποτελούν προϋποθέσεις για τα εξαιρετικά υψηλά ποσοστά επιβίωσης στην χώρα μας και αποτελούν κυρίαρχο μέλημα της εταιρείας μας», τονίζεται.
Η ΕΕΠΑΟ συμμετέχει ενεργά σε διεθνείς επιστημονικούς φορείς, συνεργατικές ερευνητικές μελέτες και πρωτόκολλα που συνεχώς αναβαθμίζουν τις θεραπείες των ασθενών πολύπλευρα.
Συγχρόνως καταβάλλει τις μέγιστες δυνατές προσπάθειες ώστε οι ασθενείς να έχουν πρόσβαση σε νέες θεραπευτικές και διαγνωστικές επιλογές, εξειδικευμένες κυτταρικές και μοριακές αναλύσεις, στοχευμένες θεραπείες, CAR-T cell θεραπείες, χωρίς να είναι αναγκαία η μετακίνηση των ασθενών και των οικογενειών τους στο εξωτερικό.
Στην μάχη με τον καρκίνο, η συνδρομή της Πολιτείας πάντοτε θεωρείται απαραίτητη και επιβεβλημένη, τονίζει η ΕΕΠΑΟ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
