 |
|
|  Σάββατο 22/2
...καταγγελία απο 70 γυναίκες σεφ
Σεξισμός στις... βρετανικές κουζίνες
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Εβδομήντα γυναίκες σεφ και εργαζόμενες στην εστίαση στη Βρετανία συνέταξαν μία ανοικτή επιστολή για να καταγγείλουν τον σεξισμό στις κουζίνες, ενώ ζητούν να αυξηθεί ο αριθμός των γυναικών σε θέσεις ευθύνης στη γαστρονομία.
H επιστολή δημοσιεύτηκε ως απάντηση σε μία συνέντευξη του σεφ Τζέισον Άθερτον, ενός βραβευμένου με αστέρι Μισελέν μάγειρα, στους Times, όπου διαβεβαίωσε ότι «δεν έχει δει» φαινόμενα σεξισμού στις κουζίνες.
Οι υπογράφουσες την επιστολή, η οποία άρχισε να κυκλοφορεί την Τετάρτη, δηλώνουν «σοκαρισμένες» από αυτές τις δηλώσεις. «Δεν μπορούμε πλέον να μένουμε σιωπηλές», γράφουν, καταγγέλλοντας επίσης «την αξιοθρήνητη αντιπροσώπευση» των γυναικών στα βραβεία του οδηγού Michelin για το Ηνωμένο Βασίλειο που απονεμήθηκαν τη 10η Φεβρουαρίου.
«Ο σεξισμός υπήρξε και παραμένει ένα διάχυτο πρόβλημα στον τομέα μας», υπογραμμίζουν. Αυτό έχει ως συνέπεια να «μειώνεται η προοπτική και η συμβολή αναρίθμητων ταλαντούχων γυναικών» στις βρετανικές κουζίνες.
Επίσης, καταγγέλλουν «ανάρμοστα σχόλια και συμπεριφορές», όπως και «ανισότητα στις προαγωγές».
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, «μονάχα δύο γυναίκες» τιμήθηκαν με αστέρια Μισελέν. «Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα των γυναικείων ταλέντων στους κόλπους του κλάδου», επισημαίνουν οι γυναίκες σεφ.
Η κατάσταση δεν θα μπορούσε να αλλάξει παρά μόνο με «έναν τρόπο», σύμφωνα με τις ίδιες, «αντιμετωπίζοντας την έλλειψη γυναικών και ατόμων προερχόμενων από μειονότητες σε θέσεις ευθύνης».
Μεταξύ των υπογραφουσών βρίσκονται σύμφωνα με τους Times και την Telegraph οι σεφ με έδρα το Λονδίνο Σάλι Άμπε, του εστιατορίου The Pem, Ντάρα Κλάιν, σεφ του Tiella, όπως και Έλεν Γκράχαμ, διευθύντρια του Bubala.
Ο οδηγός Michelin αναγνώρισε ότι «τα έμφυλα στερεότυπα (ήταν) βαθιά ριζωμένα» στη γαστρονομία. «Οι επιλογές μας δυστυχώς το αντικατοπτρίζουν», συμπλήρωσε σε μια δήλωση που εστάλη στο Γαλλικό Πρακτορείο.
«Το φύλο ενός σεφ δεν ήταν ποτέ και δεν θα είναι ποτέ ένα κριτήριο επιλογής για τους επιθεωρητές μας», υπογράμμισε ο γνωστός οδηγός, διαβεβαιώνοντας ότι έχει «επίγνωση της ευθύνης (του) στην προώθηση της διαφορετικότητας.
Σύμφωνα με τη βρετανική στατιστική υπηρεσία, περίπου το 25% των 203.700 σεφ στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι γυναίκες.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
