 |
|
|  Κυριακή 2/3
Ο ΖΕΛΕΝΣΚΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΔΙΑΣΥΡΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ
Τον ευχαριστώ, θέλουμε ειρήνη, είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε για τις σπάνιες γαίες
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Μια μακροσκελή δήλωση με την οποία, μεταξύ άλλων, εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς τις ΗΠΑ για τη στήριξή τους, ανήρτησε στο Χ το μεσημέρι του Σαββάτου ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντιμίρ Ζελένσκι.
Στην ίδια δήλωση ο Ουκρανός πρόεδρος ευχαριστεί τον Ντόναλντ Τραμπ, το Κογκρέσο και τον Αμερικανικό λαό γράφοντας ότι «οι Ουκρανοί εκτιμούσαν πάντα τη στήριξη αυτή, ειδικά κατά τα τελευταία τρία χρόνια της εισβολής», λίγες ώρες μετά την κριτική του προέδρου των ΗΠΑ ότι ο Ουκρανός ομόλογός του δεν έχει πει κανένα ευχαριστώ στην Αμερική.
«Η βοήθεια των ΗΠΑ ήταν ζωτικής σημασίας για την επιβίωσή μας και θέλω να το αναγνωρίσω αυτό. Παρά τον σκληρό διάλογο, παραμένουμε στρατηγικοί σύμμαχοι. Αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και ευθείς ο ένας με τον άλλο προκειμένου να κατανοήσουμε πλήρως τους κοινούς μας στόχους» συνεχίζει ο Ζελένσκι αναφερόμενος σε όσα συνέβησαν το απόγευμα της Παρασκευής στον Λευκό Οίκο.
Όπως τονίζει «είναι κρίσιμο για εμάς να έχουμε τη στήριξη του προέδρου Τραμπ. Θέλει να βάλει τέλος στον πόλεμο, αλλά κανείς δεν θέλει την ειρήνη περισσότερα από εμάς. Εμείς είμαστε που ζούμε αυτό τον πόλεμο. Είναι μια μάχη για την ελευθερία μας, για την επιβίωσή μας».
Στη συνέχεια, μάλιστα, επικαλείται τη ρήση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρίγκαν «η ειρήνη δεν είναι απλά η απουσία του πολέμου» για να εξηγήσει ότι «συζητάμε για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη - ελευθερία, δικαιοσύνη και ανθρώπινα δικαιώματα για όλους. Μια κατάπαυση πυρός δεν θα λειτουργήσει με τον Πούτιν. Έχει καταπατήσει παρόμοιες συμφωνίες 25 φορές τα τελευταία δέκα χρόνια. Η πραγματική λύση είναι μια αληθινή ειρήνη».
Παράλληλα επαναλαμβάνει ότι «είμαστε έτοιμοι να υπογράψουμε τη συμφωνία για τις σπάνιες γαίες και αυτό θα είναι το πρώτο βήμα προς τις εγγυήσεις ασφαλείας. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό, και θέλουμε περισσότερα από αυτά. Μια κατάπαυση του πυρός χωρίς εγγυήσεις ασφαλείας είναι επικίνδυνη για την Ουκρανία. Πολεμάμε τα τελευταία 3 χρόνια και οι Ουκρανοί πρέπει να ξέρουν ότι οι ΗΠΑ είναι στο πλευρό τους».
«Δεν μπορώ να αλλάξω τη θέση της Ουκρανίας απέναντι στη Ρωσία. Οι Ρώσοι μας σκοτώνουν. Η Ρωσία είναι ο εχθρός μας και αυτή είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε. Η Ουκρανία θέλει ειρήνη, αλλά πρέπει να είναι δίκαιη και διαρκής. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε ισχυροί στο διαπραγματευτικό τραπέζι. Η ειρήνη μπορεί να έρθει μόνο όταν γνωρίζουμε ότι έχουμε εγγυήσεις ασφαλείας, όταν ο στρατός μας είναι δυνατός και όταν οι σύμμαχοί μας είναι στο πλευρό μας» συνεχίζει ο Ζελένσκι.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
