 |
|
|  Tετάρτη 5/3
Βανς εναντίον Βρετανίας
«Τυχαία χώρα, έχει να πολεμήσει 30 – 40 χρόνια»
Fox News,zougla.gr
Την οργή ακόμη και του πιο φλεγματικού Βρετανού προκάλεσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ,Τζ.Ντ. Βανς με όσα ανέφερε για τη Βρετανία, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία και το σχέδιο του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας για αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία ως ειρηνευτική δύναμη μετά τον πόλεμο.
Σε συνέντευξή του στο Fox News, ο Βανς υποβάθμισε τη σημασία της βρετανικής στρατιωτικής παρουσίας, χαρακτηρίζοντας το Ηνωμένο Βασίλειο ως «μια τυχαία χώρα που δεν έχει πολεμήσει εδώ και 30 ή 40 χρόνια», σχόλιο που πυροδότησε έντονες αντιδράσεις στο Λονδίνο.
Επέμεινε δε ότι η προτεινόμενη συμφωνία του Ντόναλντ Τραμπ για τα ορυκτά με την Ουκρανία θα παρέχει καλύτερες εγγυήσεις ασφαλείας από τα σχέδια που συζητούνται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία εργάζονται πάνω σε ένα σχέδιο το οποίο θα παρουσιαστεί στις ΗΠΑ και θα περιλαμβάνει μια πολυεθνική ειρηνευτική δύναμη στην Ουκρανία. Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, κατά τη σύνοδο των ηγετών στο Λονδίνο την Κυριακή, δήλωσε ότι αρκετές χώρες έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή, τονίζοντας ότι το σχέδιο χρειάζεται την υποστήριξη των ΗΠΑ προκειμένου να αποτρέψει περαιτέρω επιθετικές ενέργειες της Ρωσίας.
Ο Βανς, που διατηρεί τεταμένες σχέσεις με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, απέρριψε κατηγορηματικά την πρόταση Βρετανίας – Γαλλίας, προτάσσοντας αντ’ αυτού τη συμφωνία εξόρυξης φυσικών πόρων που προωθεί ο πρόεδρος Τραμπ.
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη υπογραφεί, προβλέπει ότι η Ουκρανία θα καταβάλλει το 50% των εσόδων από τα κρατικά της ορυκτά αποθέματα σε ένα ταμείο για την ανασυγκρότησή της, ενώ οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν προνομιακή πρόσβαση στους φυσικούς πόρους της χώρας.
Ο Βανς υποστήριξε ότι η παρουσία Αμερικανών εργαζομένων στην Ουκρανία θα λειτουργήσει ως αποτρεπτικός παράγοντας για τη Ρωσία, λέγοντας:
«Αν θέλετε πραγματικές εγγυήσεις ασφαλείας, αν θέλετε να διασφαλίσετε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν θα εισβάλει ξανά στην Ουκρανία, η καλύτερη λύση είναι να δώσουμε στους Αμερικανούς οικονομικά κίνητρα στην ανοικοδόμηση της χώρας. Αυτή είναι πολύ καλύτερη εγγύηση από 20.000 στρατιώτες μιας τυχαίας χώρας που δεν έχει πολεμήσει εδώ και δεκαετίες».
Οι δηλώσεις Βανς προκάλεσαν σφοδρή αντίδραση στο Ηνωμένο Βασίλειο, με πολιτικούς από διάφορα κόμματα να τον κατηγορούν για προσβολή της στρατιωτικής ιστορίας της χώρας.
Ο Τζέιμς Κάρτλιτζ, σκιώδης υπουργός Άμυνας των Συντηρητικών, χαρακτήρισε «βαθιά προσβλητικά» τα σχόλια του Βανς, υπενθυμίζοντας ότι η Βρετανία πολέμησε δίπλα στις ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Η Χέλεν Μαγκουάιρ, εκπρόσωπος Άμυνας των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και πρώην αξιωματικός της Στρατιωτικής Αστυνομίας, κατηγόρησε τον Βανς ότι «διαγράφει από την ιστορία» τους Βρετανούς στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους σε πολεμικές επιχειρήσεις.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
