Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τετάρτη 5/3

Μπίζνες...μάθημα για Πανεπιστήμιο

Η Ρωσία αγόρασε τα εγχώρια εργοστάσια τής Renault για 1 σεντ και τώρα θέλει... 1,3 δισ. δολάρια για να τα πουλήσει πίσω!!!



TASS,zougla.gr

Ενώ ο πόλεμος μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας μαίνεται, υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας ότι οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν τελικά να φέρουν ένα τέλος στη σύγκρουση. Αν συμβεί αυτό, είναι πιθανό πολλές από τις δυτικές εταιρείες που αποσύρθηκαν από τη Ρωσία μετά την εισβολή να σκεφτούν να επιστρέψουν. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα συνοδεύεται από ένα βαρύ τίμημα. Η αρχική αντίδραση στον πόλεμο ήταν γρήγορη και έντονη. Επιβλήθηκαν κυρώσεις και ένας σημαντικός αριθμός εταιρειών -ιδίως αυτοκινητοβιομηχανιών- έκοψε εντελώς τους δεσμούς με την αγορά. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η Renault, η οποία κατείχε τον έλεγχο του 68% των μετοχών της AvtoVAZ, του κρατικού παραγωγού της Lada. Δεν ήταν ακριβώς μια απόφαση που πήρε η Renault ελαφρά τη καρδία, ειδικά δεδομένου ότι μέσω της ιδιοκτησίας της, η γαλλική μάρκα ήλεγχε περίπου το 30% ολόκληρης της αγοράς αυτοκινήτων της Ρωσίας. Τελικά, υπέκυψε στις πολιτικές πιέσεις και πούλησε τα περιουσιακά της στοιχεία στη ρωσική ερευνητική μονάδα για την αυτοκινητοβιομηχανία NAMI στο συμβολικό ποσό του 1 ρουβλίου, δηλαδή περίπου 1 αμερικανικό σεντ. Σε περίπτωση που η Renault θελήσει τώρα να επιστρέψει στη χώρα και να ανακτήσει τον έλεγχο της AvtoVAZ, θα πρέπει να πληρώσει 112,5 δισεκατομμύρια ρούβλια ή το ισοδύναμο των 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, λέει ο διευθύνων σύμβουλος της AvtoVAZ, Maxim Sokolov. Σύμφωνα με τον Sokolov, η NAMI έχει επενδύσει τεράστια χρηματικά ποσά στην AvtoVAZ μετά την αποχώρηση της Renault. Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS, ο Sokolov δήλωσε ότι περίπου 27,5 δισεκατομμύρια ρούβλια (~311 εκατομμύρια δολάρια) επενδύθηκαν το 2023 και σχεδόν 40 δισεκατομμύρια ρούβλια (~453 εκατομμύρια δολάρια) επενδύθηκαν το 2024. Άλλα 45 δισεκατομμύρια ρούβλια (~510 εκατομμύρια δολάρια) θα επενδυθούν φέτος. «Οι επενδύσεις υπερβαίνουν τον μέσο ετήσιο όγκο επενδύσεων που γινόταν όταν η Renault ήταν μέτοχος στις αρχές της δεκαετίας του ’20», δήλωσε. «Έτσι, είναι σαφές ότι αυτές οι επενδύσεις θα πρέπει να επιστραφούν με κάποιο τρόπο σε περίπτωση επαναγοράς». Παρ’ όλα αυτά, η Renault δεν έχει δώσει καμία ένδειξη ότι θέλει να επιστρέψει στη Ρωσία. Μιλώντας στο Business Insider, η εταιρεία δήλωσε ότι «δεν προβλέπει καμία αλλαγή βραχυπρόθεσμα», σχετικά με την επιστροφή στη χώρα.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία