 |
|
|  Παρασκευή 7/3
Ποινές κάθειρξης στην Γερμανία σε ακροδεξιούς,που ονειρευονταν εναν νέο Χίτλερ...
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Σε ποινές κάθειρξης έως 8 ετών καταδικάστηκαν πέντε ακροδεξιοί εξτρεμιστές που κρίθηκαν ένοχοι , έπειτα από δίκη που κράτησε σχεδόν δύο χρόνια, για συνωμοσία με στόχο την ανατροπή της γερμανικής κυβέρνησης, καθώς και για τη σχεδιαζόμενη απαγωγή ενός υπουργού Υγείας.
Οι τέσσερις βασικοί κατηγορούμενοι, τρεις άνδρες ηλικίας από 46 έως 58 ετών και μια 77χρονη γυναίκα, πρώην εκπαιδευτικός, καταδικάστηκαν σε ποινές από 5 χρόνια και 9 μήνες μέχρι οκτώ χρόνια, ανακοίνωσε το δικαστήριο της πόλης Κόμπλεντς. Κρίθηκαν όλοι τους ένοχοι για «εσχάτη προδοσία», ενώ ένας συνεργός τους καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2 ετών και 10 μηνών.
Η ομάδα «Ενωμένοι Πατριώτες» σχεδίαζε από τον Ιανουάριο του 2022 «να δημιουργήσει δια της βίας συνθήκες εμφυλίου πολέμου στη Γερμανία», σύμφωνα με το κατηγορητήριο της ομοσπονδιακής εισαγγελίας που είναι αρμόδια για υποθέσεις τρομοκρατίας. Αυτοί οι «Πολίτες του Ράιχ», οπαδοί της ιδεολογίας του Ραϊχσμπέργκερ, αρνούνταν τις δημοκρατικές αξίες και δεν θεωρούσαν νόμιμη την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Ονειρεύονταν την επιστροφή στο Β΄ Ράιχ του 1871.
Στόχευαν επίσης να απαγάγουν τον Καρλ Λάουτερμπαχ, τον υπουργό Υγείας της κυβέρνησης του Όλαφ Σολτς, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στις ακροδεξιές οργανώσεις, λόγω των πολύ αυστηρών μέτρων που είχε λάβει για την αντιμετώπιση της πανδημίας της Covid-19. Το σχέδιό τους θα είχε τρεις φάσεις, αρχής γενομένης από ένα σαμποτάζ στις εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με στόχο να προκαλέσουν γενικευμένο μπλακάουτ. Θα ακολουθούσε η απαγωγή του υπουργού και η δολοφονία των σωματοφυλάκων του, αν χρειαζόταν.
Οι ενέργειες αυτές θα δημιουργούσαν τις συνθήκες για τον «εμφύλιο πόλεμο» και την ανάδειξη ενός νέου ηγέτη, γύρω από τον οποίο τα μέλη της ομάδας θα αναλάμβαναν σημαντικές θέσεις.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
