 |
|
|  Πέμπτη 27/3
ΑΓΟΡΕΣ
Σε πτώση οι μετοχές των Toyota, Nissan, Honda και Hyundai μετά τους δασμούς των ΗΠΑ
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Οι ιαπωνικοί και οι νοτιοκορεατικοί κολοσσοί της αυτοκινητοβιομηχανίας, από την Toyota μέχρι τη Hyundai, βλέπουν τις τιμές των τίτλων τους στις κεφαλαιαγορές να πέφτουν αφότου άνοιξαν τα ασιατικά χρηματιστήρια, μετά την ανακοίνωση για την επιβολή επιπρόσθετων τελωνειακών δασμών στα εισαγόμενα οχήματα στις ΗΠΑ — αγορά κρίσιμης σημασίας για τις κατασκευάστριες αυτές.
Περί τις 02:10 (ώρα Ελλάδας) στο χρηματιστήριο του Τόκιο, οι τίτλοι μεγάλων ονομάτων του τομέα έπεφταν όλοι ανεξαιρέτως: της Toyota (–3,72%), της Mitsubishi (–3,7%), της Nissan (–3,2%), της Honda (–2,77%). Ο γενικός δείκτης παρουσίαζε επίσης πτωτική τάση, αν και όχι τόσο θεαματική (–0,79%). Στη Σεούλ, οι μετοχές της Hyundai Motor (–3,15%) και της Kia Corporation (–2%) βρίσκονταν σε παρόμοια τροχιά.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πρόσθεσε χθες Τετάρτη νέο τομέα δραστηριότητας στον εμπορικό πόλεμο προς όλα τα αζιμούθια που έχει εξαπολύσει, ανακοινώνοντας επιπρόσθετη δασμολόγηση των εισαγόμενων αυτοκινήτων κατά 25%.
Οι δασμοί θα εφαρμοστούν «σε όλα τα οχήματα που δεν είναι κατασκευασμένα στις ΗΠΑ» και θα τεθούν σε ισχύ «τη 2η Απριλίου».
Η Ιαπωνία είναι ιδιαίτερα ευάλωτη. Την περασμένη χρονιά, η αυτοκινητοβιομηχανία εισέφερε το 28% των αγαθών ιαπωνικής προέλευσης που εξήχθησαν στις ΗΠΑ, ή αλλιώς κάπου 40 δισεκ. δολάρια.
Και η αυτοκινητοβιομηχανία είναι πυλώνας της ιαπωνικής οικονομίας, το 10% του εργατικού δυναμικού της απασχολείται σε αυτή.
Για τον ιαπωνικό γίγαντα Toyota, υπ’ αριθμόν 1 σε παγκόσμια κλίμακα, μπροστά από τη μεγάλη αντίπαλό του, τη γερμανική Volkswagen, οι ΗΠΑ είναι απόλυτα κρίσιμη αγορά. Οι ιαπωνικοί κατασκευαστές εξάλλου έχουν μεγάλη παρουσία στο Μεξικό, στο πλαίσιο των αλληλένδετων αλυσίδων παραγωγής του κλάδου.
Κάθε χρόνο, οι ιαπωνικές κατασκευάστριες εξάγουν περίπου 1,37 εκατ. οχήματα στις ΗΠΑ, αν και απέχουν πολύ από την κορύφωση τους σε 3,43 εκατ. μονάδες το 1986, θύμισε την περασμένη εβδομάδα ο Μασανόρι Καταγιάμα, πρόεδρος του JAMA, του συνδέσμου αυτοκινητοβιομηχανιών της Ιαπωνίας.
Θα ακολουθούσαν υποχρεωτικά «προσαρμογές» της παραγωγής σε περίπτωση επιβολής δασμών, προειδοποίησε ο Καταγιάμα.
Η Toyota ανακοίνωσε πρόσφατα πως από τον Απρίλιο θα αρχίσει η παραγωγή στο 11ο κατά σειρά εργοστάσιό της στις ΗΠΑ. Μολαταύτα, από τα 2,33 εκατ. οχήματά της που ταξινομήθηκαν στις ΗΠΑ πέρυσι, μόνο τα 1,27 εκατ. παρήχθησαν εκεί.
Η Toyota έχει εξάλλου ένα εργοστάσιο στον Καναδά (υβριδικά) και ακόμα δύο στο Μεξικό, με την παραγωγή τους να προορίζεται κυρίως για την αμερικανική αγορά, που σημαίνει πως οι δασμολογικοί φραγμοί θα τα πλήξουν σκληρά.
Καθώς αν οι επιπρόσθετοι δασμοί στα προϊόντα που εισάγονται από τον Καναδά και το Μεξικό —έχουν ανασταλεί προς το παρόν— εφαρμοστούν ξανά, τα οχήματά της που εισάγονται από αυτές τις δύο χώρες στις ΗΠΑ θα επιβαρύνονται με δασμούς 50%.
Τα αυτοκίνητα αντιπροσωπεύουν το 27% των νοτιοκορεατικών εξαγωγών στις ΗΠΑ. Από τα 2,78 εκατ. οχήματα που εξήχθησαν πέρυσι από τη Νότια Κορέα, περίπου τα 1,43 εκατ. είχαν προορισμό την αμερικανική αγορά και αξία περίπου 35 δισεκ. δολαρίων.
Για να κατευνάσει την κυβέρνηση Τραμπ και να αμβλύνει όσο είναι δυνατό τον αντίκτυπο των δασμών, η Hyundai ανήγγειλε τη Δευτέρα πως έχει σκοπό να επενδύσει 21 δισεκ. δολάρια στις ΗΠΑ τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
