 |
|
| Πέμπτη 3/4
ΕΡΕΥΝΑ ΑΥΣΤΡΑΛΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
Ο μέσος άνθρωπος θα γίνει φτωχότερος 40% αν η θερμοκρασία αυξηθεί κατά 4°C
Guardian,zougla.gr
Φτωχότερος κατά 40% θα είναι ο μέσος άνθρωπος, εάν η θερμοκρασία του πλανήτη αυξηθεί κατά 4 Κελσίου, σύμφωνα με έρευνα. Οι επιστήμονες σημειώνουν τώρα ότι τα προηγούμενα οικονομικά μοντέλα υποεκτίμησαν τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης καθώς και το πιθανό ντόμινο διαταραχών στην αλυσίδα εφοδιασμού.
Η μελέτη την οποία έκαναν Αυστραλοί επιστήμονες, αναφέρει ότι το μέσο παγκόσμιο κατά κεφαλήν ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 16% ακόμη και αν η αύξηση της θερμοκρασίας διατηρηθεί στους 2 βαθμούς υψηλότερα, εκτίμηση πολύ χειρότερη από τις προηγούμενες προβλέψεις για μείωση περίπου 1,4% στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
Ακόμη και αν οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο πετύχουν τους βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους κλιματικούς στόχους τους, οι επιστήμονες εκτιμούν τώρα ότι η παγκόσμια θερμοκρασία θα αυξηθεί κατά 2,1 βαθμούς Κελσίου.
Τα τελευταία χρόνια έχουν ασκηθεί επικρίσεις, σύμφωνα με τις οποίες, ένα σύνολο οικονομικών εργαλείων τα οποία χρησιμοποιούνται για να υποδείξουν το ποσό που πρέπει να επενδύσουν οι κυβερνήσεις για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, δεν έχουν καταγράψει σημαντικούς κινδύνους από την κλιματική αλλαγή, ιδίως τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Environmental Research Letters, πήρε ένα από τα πιο δημοφιλή οικονομικά μοντέλα και το ενίσχυσε με προβλέψεις για την κλιματική αλλαγή, ώστε να αποτυπώσει τις επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων σε όλες τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.
Ο Dr Timothy Neal, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι η νέα έρευνα εξέτασε τον πιθανό αντίκτυπο της θέρμανσης του πλανήτη κατά 4 βαθμούς, σενάριο που θεωρείται από πολλούς ειδικούς σε θέματα κλίματος ως καταστροφικό για τον πλανήτη, και διαπίστωσε ότι θα έκανε τον μέσο άνθρωπο 40% φτωχότερο. Το ποσοστό αυτό, είναι περίπου 11% επιπλέον εκείνου που εξάγεται ως συμπέρασμα, όταν χρησιμοποιούνται τα μοντέλα χωρίς βελτιώσεις.
Προηγούμενα οικονομικά μοντέλα που κατά λάθος κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ακόμη και υψηλά επίπεδα υπερθέρμανσης θα είχαν μόνο μέτριες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, είχαν βαθιές επιπτώσεις στην πολιτική για το κλίμα, δήλωσε ο Neal.
Διευκρίνισε ότι τα οικονομικά μοντέλα είχαν την τάση να λαμβάνουν υπόψη τους μόνο την αλλαγή του καιρού σε τοπικό επίπεδο, αντί να υπολογίζουν πώς ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως ξηρασίες ή πλημμύρες, θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.
Σε ένα θερμότερο μέλλον, μπορούμε να περιμένουμε διαδοχικές διαταραχές στην αλυσίδα εφοδιασμού που θα προκληθούν από ακραία καιρικά φαινόμενα σε όλο τον κόσμο, δήλωσε ο Neal.
Στη μελέτη τονίζεται ο χαρακτήρας του επείγοντος για τη συμπερίληψη στα οικονομικά μοντέλα, των ακραίων καιρικών φαινομένων και του αντίκτυπού τους στις αλυσίδες εφοδιασμού, προκειμένου οι χώρες να μπορούν να υπολογίσουν πλήρως τις οικονομικές τους ευπάθειες στην κλιματική αλλαγή και στη συνέχεια να κάνουν το αυτονόητο, να μειώσουν τις εκπομπές ρύπων.
Ο Neal επισήμανε μάλιστα ότι η παγκόσμια θέρμανση θα πλήξει όλες τις χώρες, επειδή οι παγκόσμιες οικονομίες συνδέονται με το εμπόριο.
Ο καθηγητής Frank Jotzo, ειδικός σε θέματα κλιματικής πολιτικής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι η οικονομική μοντελοποίηση του κλίματος με τη χρήση των νέων μοντέλων υποθέτει ότι αν η κλιματική αλλαγή καταστήσει μια δραστηριότητα όπως η γεωργία μη βιώσιμη σε ένα μέρος του κόσμου, η αυξημένη παραγωγή θα προέλθει απλώς από κάπου αλλού.
Μια έκθεση τον Ιανουάριο για τη διαχείριση κινδύνων των ασφαλιστών και των συνταξιοδοτικών ταμείων του κόσμου, ανέφερε ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις οικονομικού κινδύνου απέτυχαν να λάβουν υπόψη τους τις πραγματικές κλιματικές επιπτώσεις, όπως σημεία καμπής, ακραία γεγονότα, μετανάστευση, άνοδος της στάθμης της θάλασσας, επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία ή γεωπολιτικός κίνδυνος.
Τα καλοπροαίρετα αλλά ελαττωματικά αποτελέσματα μπορεί να ενισχύσουν το αφήγημα ότι πρόκειται για αργά κινούμενους κινδύνους με περιορισμένες επιπτώσεις και όχι για σοβαρούς κινδύνους που απαιτούν άμεση δράση, αναφέρεται στην έκθεση.
Ο Mark Lawrence ερευνά τον κλιματικό κίνδυνο ως καθηγητής πρακτικής στο Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας και στο παρελθόν εργάστηκε στη διαχείριση χρηματοοικονομικών κινδύνων με ανώτερους ρόλους σε μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, όπως η Merrill Lynch και ο τραπεζικός όμιλος ANZ. Όπως υποστηρίζει, οι οικονομικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα μπορούσαν να είναι ακόμη χειρότερες.
Συνέπεια της αποσύνδεσης μεταξύ της μοντελοποίησης και των πραγματικών κλιματικών επιπτώσεων, είπε ο Lawrence, ήταν ότι τα πιθανά οικονομικά οφέλη από την επείγουσα δράση της πολιτικής για το κλίμα έχουν επίσης υποτιμηθεί σημαντικά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|