 |
|
|  Kυριακή 13/4
ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ
Ανατριχιαστικές μαρτυρίες για βασανιστήρια, δηλητηριάσεις, χρήση παιδιών ως πειραματόζωα και μαζικές δολοφονίες σε θαλάμους αερίων
BBC,Daily Mail,protothema.gr
Αποκαλύψεις που σοκάρουν φέρνουν στο φως πρώην κρατούμενοι και υψηλόβαθμοι αποστάτες από τη Βόρεια Κορέα, καταγγέλλοντας ένα συστηματικό δίκτυο ανθρώπινων πειραμάτων σε πολιτικούς κρατούμενους, παιδιά, άτομα με αναπηρία και γυναίκες. Οι περιγραφές είναι φρικιαστικές και αποτυπώνουν τη λειτουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης όχι απλώς ως κέντρα βασανιστηρίων, αλλά ως εργαστήρια θανάτου.
Ο Κουόν Χιουκ, πρώην διευθυντής ασφαλείας στο διαβόητο Στρατόπεδο 22, σε μαρτυρία του στο BBC περιέγραψε χωρίς ενδοιασμούς τη δολοφονία μιας ολόκληρης οικογένειας με αέριο μέσα σε θάλαμο πειραμάτων. «Οι γονείς προσπαθούσαν να κρατήσουν τα παιδιά τους στη ζωή μέχρι την τελευταία τους πνοή», δήλωσε, αποκαλύπτοντας τη φρίκη της διαδικασίας.
Η Σουν Οκ-λι, πρώην κρατούμενη επί επτά χρόνια στο στρατόπεδο Καετσόν, αφηγείται πώς της ζητήθηκε να μοιράσει λάχανο εμποτισμένο με δηλητήριο σε 50 γυναίκες κρατούμενες. Μέσα σε λίγα λεπτά, όλες υπέφεραν από ακατάσχετους εμετούς με αίμα και πέθαναν, πιθανότατα ως μέρος ενός βιολογικού πειράματος. Όπως είπε η ίδια: «Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να σκοτώνει έτσι έναν άλλον».
Οι περιγραφές αυτών των μαρτυριών επιβεβαιώνονται και από άλλους αποστάτες, όπως ο Ιμ Τσεον-γιόνγκ, πρώην μέλος των ειδικών δυνάμεων της χώρας. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο στρατός πραγματοποιούσε πειράματα με βιολογικά και χημικά όπλα, αρχικά σε ποντίκια και στη συνέχεια σε ανθρώπους, για να εκπαιδεύσει στελέχη σχετικά με τον τρόπο θανάτου από τις ουσίες αυτές. Ο ίδιος κατέφυγε στη Δύση όταν είδε παιδιά με αναπηρίες να χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα.
Ένα άλλο στοιχείο που προκαλεί ανατριχίλα είναι η αναφορά στην αγορά παιδιών με αναπηρία από τις οικογένειές τους με σκοπό τη χρήση τους σε πειράματα. Αν οι γονείς αρνούνταν, απειλούνταν με εγκλεισμό στα στρατόπεδα.
Όπως αναφέρει η Daily Mail, το νοσηρό δίκτυο φαίνεται πως στηρίζεται από το ίδιο το καθεστώς. Σύμφωνα με καταγγελίες, ακόμη και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας της Βόρειας Κορέας εκβίαζαν οικογένειες για να παραδώσουν συγγενείς τους ως υποψήφια πειραματόζωα. Άλλες μαρτυρίες περιγράφουν αναγκαστικές υστερεκτομές σε γυναίκες με νανισμό, ενώ βρέφη που γεννιούνται εντός των στρατοπέδων εκτελούνται επί τόπου από τους φύλακες.
Παρότι η Πιονγκγιάνγκ χαρακτηρίζει τις αποκαλύψεις αυτές ως «ανοησίες» και «προπαγάνδα», η πληθώρα των μαρτυριών και των καταγεγραμμένων στοιχείων προσθέτουν άλλη βαρύτητα στο μυστήριο. Ήδη από το 2023, το νοτιοκορεατικό Υπουργείο Ενοποίησης συνέλεξε περισσότερες από 500 καταθέσεις αποστατών, καταγράφοντας σε έκθεση 450 σελίδων τις φρικαλεότητες που φέρεται να διαπράττει το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν.
Δεκάδες οργανώσεις ζητούν να διερευνηθούν τα στρατόπεδα της Βόρειας Κορέας από ανεξάρτητους επιθεωρητές, ωστόσο το καθεστώς αρνείται κατηγορηματικά κάθε πρόσβαση.
Όπως αναφέρει η ερευνήτρια Όλενκα Φρένκιελ του BBC: «Η αλήθεια για το τι συμβαίνει πίσω από τα σύνορα της Βόρειας Κορέας ίσως είναι πιο σκοτεινή απ’ όσο μπορεί να αντέξει η συνείδησή μας. Αλλά οφείλουμε να τη γνωρίσουμε».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
