 |
|
|  Δευτέρα 14/4
Εφοπλιστής εξαγόρασε την Τράπεζα Ηπείρου
newmoney.gr
Μια νέα σελίδα ανοίγει για την Τράπεζα Ηπείρου, καθώς ο εφοπλιστής Πέτρος (Πήτερ) Νομικός, μέσω της επενδυτικής του εταιρείας Capstone Capital, γίνεται ο μεγαλύτερος μέτοχος, αποκτώντας ποσοστό που του δίνει τον έλεγχο του ιστορικού χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Με επένδυση άνω των 30 εκατ. ευρώ και αύξησης μετοχικού κεφαλαίου, ο νέος μέτοχος αποκτά το 51% της τράπεζας που στο επόμενο διάστημα θα λάβει άδεια πανελλαδική και για το σκοπό αυτόν θα μετεξελιχθεί σε ανώνυμη εταιρία προκειμένου να υλοποιήσει το σχεδιασμό αυτόν, ενώ αναμένεται να επεκτείνει τις δραστηριότητές της και σε άλλες δραστηριότητες και τομείς.
Η είδηση της εξαγοράς δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στους τραπεζικούς κύκλους. Ο Νομικός είναι γνωστός για τις αθόρυβες αλλά καθοριστικές του κινήσεις -και αυτή τη φορά, φαίνεται ότι δεν περιορίζεται σε μια απλή οικονομική τοποθέτηση, αλλά φιλοδοξεί να μεταμορφώσει την Τράπεζα Ηπείρου σε έναν νέο χρηματοπιστωτικό πυλώνα με πανελλαδική εμβέλεια.
Η ιστορία του Πέτρου Νομικού ξεκινά από τη Σαντορίνη, όπου η οικογένειά του έχει βαθιές ρίζες και έντονη παρουσία ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα. Ο παππούς του, Μάρκος Νομικός, ήταν ο πρώτος βουλευτής Κυκλάδων και σημαντική μορφή της τοπικής κοινωνίας. Η οικογένεια έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανοικοδόμηση του νησιού μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1956.
Ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση στη ναυτιλία, ο Πέτρος Νομικός έγινε εφοπλιστής, αλλά όχι με τον κλασικό τρόπο. Αντί να επιδιώκει αποκλειστικά την ισχύ στα ναυτιλιακά, επέλεξε μια πολυσχιδή πορεία, με το βλέμμα στραμμένο σε κοινωνικές πρωτοβουλίες, τον πολιτισμό και την Ελλάδα.
Το όνομά του έγινε ευρύτερα γνωστό στο κοινό το 2013, όταν μέσα από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Greece Debt Free (GDF), κατάφερε να αποκτήσει και να διαγράψει 2 εκατ. ευρώ από το ελληνικό δημόσιο χρέος. Πώς; Αγοράζοντας ελληνικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά με χρήματα που συγκέντρωσε από πολίτες και ιδρύματα – και εν συνεχεία τα ακύρωσε.
Η πρωτοβουλία αυτή προκάλεσε αίσθηση, όχι μόνο για την ουσία της, αλλά και για το μήνυμα που μετέφερε: ότι η ευθύνη για την Ελλάδα ανήκει και στους ίδιους τους Έλληνες, ακόμα και στη διασπορά.
Λίγο νωρίτερα, είχε ιδρύσει στη Σαντορίνη το Santozeum, ένα μοντέρνο πολιτιστικό κέντρο που προβάλλει την ιστορία και την τέχνη του Αιγαίου, με έμφαση στην τοπική ταυτότητα και τη σύγχρονη έκφραση. Παράλληλα, λάνσαρε την μπύρα Volkan, ένα προϊόν που «μυρίζει» Σαντορίνη.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
