 |
|
|  Τρίτη 15/4
ΓΙΑΤΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΝΤΡΟΠΗΣ!
Πήρε «φακελάκι» από καρκινοπαθή...Καταδικάσθηκε απο δικαστήριο τής Θεσσαλονίκης
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών και επιπλέον χρηματική ποινή 5.000 ευρώ, με 3ετή αναστολή, καταδικάστηκε γιατρός δημόσιου Νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης, που παραπέμφθηκε σε δίκη, ύστερα από καταγγελία ότι ζήτησε και έλαβε «φακελάκι» 300 ευρώ από 56χρονη καρκινοπαθή, με πρόφαση την κάλυψη του κόστους των αναλώσιμων υλικών ενόψει βιοψίας, η οποία επρόκειτο να διενεργηθεί εντός του νοσηλευτικού ιδρύματος.
Ο 60χρονος ορθοπεδικός κρίθηκε ένοχος από το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης για δωροληψία υπαλλήλου, χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικού.
Είχε συλληφθεί την 1 Απριλίου, ύστερα από επιχείρηση της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων Σωμάτων Ασφαλείας Βορείου Ελλάδος, όπου απευθύνθηκε με καταγγελία η 56χρονη ασθενής. Τα χρήματα προσημειώθηκαν και όταν παραδόθηκαν στο γιατρό από τον γιο της καταγγέλουσας ακολούθησε η επέμβαση των «Αδιάφθορων» της ΕΛ.ΑΣ.
Απολογούμενος ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την εις βάρος του αποδιδόμενη πράξη, δηλώνοντας αθώος. «Τα χρήματα τα άφησε στο γραφείο μου ο γιος της ασθενούς, με δική του προτροπή. Εγώ μιλούσα εκείνη την ώρα στο κινητό τηλέφωνο. Τα έβαλα πρόχειρα στην τσέπη για να πάω να του τα δώσω, φωνάζοντας “περίμενε”», ανέφερε ο γιατρός και πρόσθεσε πως η πόρτα του γραφείου του είναι πάντα ανοιχτή και μπαινοβγαίνουν συνάδελφοί του. «Εάν ήθελα να τελέσω μία παράνομη πράξη, δε θα επέλεγα το χώρο του γραφείο μου», πρόσθεσε.
Ο ίδιος γιατρός είχε καταδικαστεί μόλις τον περασμένο Οκτώβριο από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης πάλι για δωροληψία και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 μηνών, με 3ετή αναστολή. Η συγκεκριμένη καταδίκη αφορούσε δύο περιπτώσεις χρηματισμού, ενώ για τις άλλες δύο που περιλαμβάνονταν στην ίδια δικογραφία είχε αθωωθεί.
Με απόφαση του Νοσοκομείου τέθηκε σε αναστολή καθηκόντων μετά την προ ημερών σύλληψή του.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
