 |
|
|  Πέμπτη 17/4
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών
«Θετική εξέλιξη η εκλογή Τραμπ»
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
«Θετική εξέλιξη» χαρακτήρισε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος την εκλογή Τραμπ, μιλώντας στο αμερικανικό ΜΜΕ Breitbart News .
Μιλώντας στον Μάθιου Μπόιλ, επικεφαλής του γραφείου της Ουάσιγκτον του Breitbart, ο κ. Ιερώνυμος εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η εκλογή Τραμπ «ωφελεί τον κόσμο» (φωτογραφικό στιγμιότυπο κατά την συνέντευξή του).
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του φιλοτραμπικού ΜΜΕ, ο κ. Ιερώνυμος δήλωσε ότι συμφωνεί με τη συνολική κατεύθυνση της πολιτικής Τραμπ στα οικονομικά και στα πολιτισμικά ζητήματα, ωστόσο κάλεσε τον πρόεδρο να είναι προσεκτικός ώστε να μη διολισθήσει ο κόσμος σε πόλεμο.
Αναφερόμενος στις ΗΠΑ και την Κίνα, σημείωσε ότι «μια μεταβολή στις σχέσεις, σε συνδυασμό με τις οικονομικές εξελίξεις, θα μπορούσε να οδηγήσει σε αντίστροφα αποτελέσματα, ακόμη και σε κλιμάκωση ή πόλεμο».
«Θα ήθελα να του πω ότι χρειαζόμαστε αλλαγές, όπως αυτές που προσπαθεί να εφαρμόσει, αλλά αλλαγές που μπορούμε και πρέπει να κατανοήσουμε. Για παράδειγμα, όταν η σχέση των ΗΠΑ με την Κίνα αλλάζει ταυτόχρονα με τις οικονομικές ανακατατάξεις, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα και σε κλιμάκωση ή ακόμη και σε πόλεμο. Η Ευρώπη προετοιμάζεται για ένα τέτοιο αρνητικό σενάριο. Η οικονομία μεταβάλλεται καθημερινά. Οι αυξανόμενες τιμές επιβαρύνουν τις οικογένειες και η ζωή γίνεται δυσκολότερη. Το μήνυμά μου είναι ότι πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στις νεότερες γενιές».
«Υπάρχουν δύο φύλα»
Σχολιάζοντας τα ζητήματα ταυτότητας φύλου, ο αρχιεπίσκοπος σημείωσε ότι «η νίκη Τραμπ έκανε ξεκάθαρο πως υπάρχουν δύο φύλα».
«Στην Ελλάδα, ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου δεν έχει γίνει αποδεκτός από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας», ανέφερε και πρόσθεσε: «Πιστεύουμε στην ανθρώπινη ελευθερία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ακραίες ενέργειες, διαδηλώσεις ή ακτιβισμό που προκαλούν έντονα τους ανθρώπους. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να πιέζουμε τους πολιτικούς να ψηφίζουν κάτι με το οποίο διαφωνούν βαθιά. Ολα αυτά έχουν σοκάρει τον μέσο πολίτη τα προηγούμενα χρόνια. Υστερα ήρθε η νίκη του Τραμπ, και ο πρόεδρος κατέστησε σαφές ότι υπάρχουν μόνο δύο φύλα — και παρατηρήσαμε ότι πολλοί παγκόσμιοι και Ευρωπαίοι ηγέτες άρχισαν να επαναλαμβάνουν το ίδιο επιχείρημα».
Ο Ιερώνυμος αν και επαίνεσε τον Τραμπ, τον κάλεσε να επιδείξει αυτοσυγκράτηση.
«Με πολλούς τρόπους, τον επαινώ και πιστεύω ότι ωφελεί τον κόσμο», συνέχισε και συμπλήρωσε: «Αλλά χρειάζεται κάποιες φορές να δείχνει λίγη αυτοσυγκράτηση. Ο κόσμος φοβάται ότι, αν τα πράγματα πάνε στραβά, μπορεί να επιστρέψουμε σε σκληρούς καιρούς. Ο πρόεδρος Τραμπ πρέπει να έχει επίγνωση των αναγκών του μέσου ανθρώπου, και σε αυτόν τον ρόλο ανταποκρίνεται καλά. Θέλω όμως επίσης να του υπενθυμίσω ότι η Εκκλησία είναι μια δύναμη που πάντα μπορεί να προσφέρει στήριξη και ενίσχυση στον λαό. Πάντα θαύμαζα τους προγόνους μας που έλεγαν πως, αν θέλεις να πας γρήγορα, πρέπει να προχωράς αργά και σταθερά. Παρακολουθώ στενά τον πρόεδρο Τραμπ, είναι πολύ δραστήριος. Πράγματι, χρειαζόμαστε πολλές αλλαγές, αλλά όχι βιαστικές. Βήμα βήμα, πιστεύω ότι μπορεί να συμβάλει θετικά στον κόσμο».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
