 |
|
|  Σάββατο 19/4
"ΕΦΥΓΕ" Η ΦΑΤΜΑ!
Η 25χρονη φωτορεπόρτερ και 10 μέλη της οικογένειάς της σκοτώθηκαν από ισραηλινά πυρά
Euro News, Le Monde,Deadline,zougla.gr
Η Παλαιστίνια καλλιτέχνιδα και φωτορεπόρτερ Φατμά Χασούνα, πρωταγωνίστρια ενός ντοκιμαντέρ που θα κάνει πρεμιέρα στις Κάννες τον Μάιο, σκοτώθηκε σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή, σύμφωνα με την Le Monde, σε ηλικία 25 ετών.
Η Φατμά Χασούνα έχασε τη ζωή της μαζί με δέκα μέλη της οικογένειάς της σε απευθείας χτύπημα στο σπίτι τους στη Γάζα την Τετάρτη.
Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι στοχοθέτησε «ένα μέλος της Χαμάς» που εμπλέκεται «σε επιθέσεις εναντίον ισραηλινών στρατιωτών και αμάχων», σύμφωνα με τη Le Monde.
Η Χασούνα, η οποία είχε κερδίσει διεθνή αναγνώριση για το φωτορεπορτάζ της που αποτύπωνε τις επιπτώσεις της ισραηλινής στρατιωτικής εκστρατείας στον άμαχο πληθυσμό της Λωρίδας της Γάζας, εμφανίζεται στην ταινία της Γαλλοϊρανής σκηνοθέτριας Σεπιντέ Φαρσί «Put your soul on your hand and walk».
Η 25χρονη σκοτώθηκε 24 ώρες μετά την ανακοίνωση ότι το ντοκιμαντέρ είχε επιλεγεί για το παράλληλο τμήμα ACID των Καννών, το οποίο διεξάγεται από τις 14 έως τις 23 Μαΐου παράλληλα με το κύριο φεστιβάλ.
Η Φατμά είναι ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας και η επιλογή της θα μπορούσε να αποτελέσει ορόσημο στην καριέρα της και μια ευκαιρία να μοιραστεί το όραμά της με τον κόσμο.
Σε συνέντευξή της στη γαλλική εφημερίδα Le Monde, η Ιρανή σκηνοθέτρια περιέγραψε τη Φατμά με συγκινητικά λόγια, λέγοντας ότι «ήταν ένας ήλιος». Και πρόσθεσε: «Κάλυπτε τον πόλεμο στη Γάζα, συνεργαζόμενη περιστασιακά με τα μέσα ενημέρωσης στέλνοντας φωτογραφίες και βίντεο».
«Κάθε μέρα μου έστελνε φωτογραφίες, γραπτά μηνύματα και αποσπάσματα ήχου. Κάθε πρωί, ξυπνούσα και αναρωτιόμουν αν ήταν ακόμα ζωντανή», δήλωσε.
Απόφοιτη πολυμέσων του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου Εφαρμοσμένων Επιστημών στη Γάζα, η Παλαιστίνια, κατέγραφε, από τις 7 Οκτωβρίου 2023, την καθημερινή ζωή των κατοίκων της περιοχής, στον οποίο το Ισραήλ απαγορεύει την πρόσβαση σε ξένους δημοσιογράφους.
Τα κατέγραψε όλα: τις αναγκαστικές μετακινήσεις μετά τις εντολές εκκένωσης από τον ισραηλινό στρατό, τις καταστροφές που προκάλεσαν τα χτυπήματα, τον θάνατο των συμπατριωτών της κάτω από τις βόμβες, την επιστροφή τους μετά την κατάπαυση του πυρός από τις 19 Ιανουαρίου έως τις 18 Μαρτίου, αλλά και τα χαμόγελα των παιδιών μέσα στα ερείπια.
Σε παλαιότερη ανάρτησή της, η Φατμά Χασούνα, είχε γράψει: «Όσο για τον αναπόφευκτο θάνατο, αν πεθάνω, θέλω έναν θορυβώδη θάνατο, δεν με θέλω σε μια έκτακτη είδηση, ούτε σε ένα νούμερο μιας ομάδας, θέλω έναν θάνατο που θα τον ακούσει ο κόσμος, ένα ίχνος που θα κρατήσει για πάντα και αθάνατες εικόνες που ούτε ο χρόνος ούτε ο τόπος μπορούν να θάψουν».
«Το χαμόγελό της ήταν τόσο μαγικό όσο και η επιμονή της: μαρτυρία, φωτογράφηση της Γάζας, διανομή τροφίμων παρά τις βόμβες, τη θλίψη και την πείνα».
Η Ένωση για τη Διάδοση του Ανεξάρτητου Κινηματογράφου της Γαλλίας, η οποία διοργανώνει το ACID στις Κάννες και στη συνέχεια προωθεί τις ταινίες καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους σε κινηματογράφους σε όλη τη Γαλλία, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία εξέφρασε τη «φρίκη» της για την είδηση του θανάτου του Χασούνα.
«Γνωρίσαμε τη Φατμά Χασούνα όταν ανακαλύψαμε την ταινία της Σεπιντέ Φαρσί ‘Put Your Soul on Your Hand and Walk’. Το χαμόγελό της ήταν τόσο μαγικό όσο και η επιμονή της: μαρτυρία, φωτογράφηση της Γάζας, διανομή τροφίμων παρά τις βόμβες, τη θλίψη και την πείνα. Η ιστορία της μας έφτασε, και χαιρόμασταν σε κάθε εμφάνισή της που ξέραμε ότι ήταν ζωντανή- φοβόμασταν για εκείνη», αναφέρεται. «Χθες, μάθαμε με φρίκη ότι ισραηλινά πυρά στόχευσαν το κτίριό της, σκοτώνοντας τη Φατμά και την οικογένειά της».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
