 |
|
|  Σάββατο 19/4
Τουλάχιστον 143 νεκροί και δεκάδες αγνοούμενοι, απο πυρκαγιά σε πλοίο,στον ποταμό Κονγκό
AFP,zougla.gr
Τουλάχιστον 143 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και δεκάδες άλλοι αγνοούνται μετά την πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε πλεούμενο στον ποταμό Κονγκό, στο βορειοδυτικό τμήμα της ΛΔ Κονγκό, ανέφεραν χθες Παρασκευή αξιωματούχοι.
«Μια πρώτη ομάδα 131 πτωμάτων ανασύρθηκε την Τετάρτη, άλλα 12 ανακτήθηκαν την Πέμπτη και την Παρασκευή», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Ζοζεφίν-Πασιφίκ Λοκουμού, μέλος του εθνικού κοινοβουλίου που μετέβη επιτόπου.
Μέλος τοπικής ένωσης, ο Ζοζέφ Λοκοντό, δήλωσε πως «ο ακόμη προκαταρκτικός απολογισμός» της καταστροφής είναι «145 νεκροί», κάποιοι από τους οποίους «απανθρακώθηκαν» και άλλοι πέθαναν «από πνιγμό».
Η πυρκαγιά πάνω στο ξύλινο μηχανοκίνητο σκάφος, που μετέφερε εκατοντάδες επιβάτες αλλά και φορτίο, ιδίως καύσιμο, εκδηλώθηκε την Τρίτη, κοντά στη Μπαντακά, πρωτεύουσα της επαρχίας του Ισημερινού, ανέφερε η κυρία Λοκουμού.
Αιτία ήταν πως «γυναίκα έβαλε φωτιά για να μαγειρέψει» πάνω στο πλοίο με αποτέλεσμα «καύσιμο σε μικρή απόσταση να εκραγεί, σκοτώνοντας πολλά παιδιά και γυναίκες», εξήγησε η βουλεύτρια.
Ο συνολικός αριθμός των επιβατών στο σκάφος δεν είναι σαφές, πάντως εκτιμάται ότι ήταν «εκατοντάδες», πρόσθεσε.
Νωρίτερα χθες το τηλεοπτικό δίκτυο Sky News, επικαλούμενο αξιωματούχους, μετέδωσε ότι το πλεούμενο που πήρε φωτιά κι ανατράπηκε μετέφερε κάπου «500 ανθρώπους». Οι πηγές του έκαναν λόγο για «τουλάχιστον 148» νεκρούς και για «εκατοντάδες» άλλους που αγνοούνται.
Χθες «πολλές οικογένειες δεν είχαν ακόμη νέα των δικών τους», σύμφωνα με τον κ. Λοκοντό, που παραβρέθηκε σε κηδείες θυμάτων. Πολλοί από τους επιζήσαντες έχουν διακομιστεί και νοσηλεύονται σε νοσοκομείο, διευκρίνισε.
Στη ΛΔ Κονγκό, πελώρια χώρα της κεντρικής Αφρικής, οι δρόμοι είναι λιγοστοί συγκριτικά με τις ανάγκες και σε πολλές περιπτώσεις οι μετακινήσεις γίνονται με πλοία μέσω του ποταμού Κονγκό και παραποτάμων του.
Είναι συχνά τα ναυάγια σε λίμνες και ποτάμια της χώρας, ενίοτε με βαρύτατους απολογισμούς θυμάτων. Η χρόνια έλλειψη καταλόγων επιβατών περιπλέκει τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
