 |
|
|  Κυριακή 20/4
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
Ρομπότ έτρεξαν για πρώτη φορά κόντρα σε ανθρώπους σε ημιμαραθώνιο στην Κίνα και έχασαν...
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Περισσότερα από 20 δίποδα ρομπότ διαγωνίστηκαν στον πρώτο «μικτό» ημιμαραθώνιο με ανθρώπους και ανθρωποειδή στην Κίνα το Σάββατο.
Ομάδες από διάφορες εταιρείες και πανεπιστήμια έλαβαν μέρος στον αγώνα, μια επίδειξη της προόδου της Κίνας στην τεχνολογία των ανθρωποειδών. Έναν τομέα στον οποίο η Δύση και συγκεκριμένα οι ΗΠΑ είναι μερικά βήματα πιο μπροστά.
Τα ρομπότ, σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, έκαναν τζόκινγκ στη νοτιοανατολική συνοικία Yizhuang του Πεκίνου, όπου εδρεύουν πολλές από τις εταιρείες τεχνολογίας της πρωτεύουσας.
Οι φόβοι έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια σχετικά με το πώς η τεχνητή νοημοσύνη και τα ρομπότ μπορεί μια μέρα να ξεπεράσουν τον άνθρωπο. Και ενώ τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης κερδίζουν γρήγορα έδαφος, από την ασφάλεια μέχρι το μέλλον της εργασίας, ο αγώνας του Σαββάτου έδειξε ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν τουλάχιστον το πάνω χέρι όταν πρόκειται για τρέξιμο.
Τα ρομπότ τέθηκαν αντιμέτωπα με 12.000 ανθρώπους διαγωνιζόμενους, τρέχοντας δίπλα-δίπλα μαζί τους σε μια περιφραγμένη λωρίδα.
Αφού ξεκίνησαν από ένα πάρκο, τα συμμετέχοντα ρομπότ έπρεπε να ξεπεράσουν ελαφρές κλίσεις και μια ελικοειδή διαδρομή 21 χιλιομέτρων πριν φτάσουν στη γραμμή του τερματισμού, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο Beijing Daily.
Ακριβώς όπως οι ανθρώπινοι δρομείς έπρεπε να ανανεώνονται με νερό, οι διαγωνιζόμενοι ρομπότ είχαν τη δυνατότητα να παίρνουν νέες μπαταρίες κατά τη διάρκεια του αγώνα. Οι εταιρείες είχαν επίσης τη δυνατότητα να ανταλλάξουν τα ανδροειδή τους με υποκατάστατα όταν δεν μπορούσαν πλέον να αγωνιστούν, αν και κάθε αντικατάστασης είχε ποινή 10 λεπτών.
Το πρώτο ρομπότ που πέρασε τη γραμμή τερματισμού, το Tiangong Ultra - που δημιουργήθηκε από το Κέντρο Καινοτομίας Ανθρωποειδών Ρομπότ του Πεκίνου - ολοκλήρωσε τη διαδρομή σε δύο ώρες και 40 λεπτά. Αυτό είναι σχεδόν δύο ώρες περισσότερο από το παγκόσμιο ρεκόρ ανθρώπου 56:42, που κατέχει ο δρομέας από την Ουγκάντα Jacob Kiplimo. Ο νικητής του αγώνα των ανδρών το Σάββατο τερμάτισε σε 1 ώρα και 2 λεπτά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
