 |
|
|  Δευτέρα 21/4
ΓΙΑΤΡΟΣ-ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ
Oδήγησε 180 χλμ.,μέσα στην Ιταλία, προκειμένου να βρει ο ίδιος φάρμακα για τους ασθενείς του!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Από τη Σιάκα μέχρι το Αγκριτζέντο τής Ιταλίας οδήγησε ο επικεφαλής τού Oγκολογικού Tμήματος τού Nοσοκομείου της περιοχής, προκειμένου να προμηθευτεί τα φάρμακα που χρειάζονταν για τις θεραπείες των ασθενών. Πρόκειται για ένα ταξίδι τριών ωρών και 180 χιλιομέτρων. Ο Domenico Santangelo, όμως, δεν θεωρεί πως έκανε κάτι σπουδαίο, μονάχα το αυτονόητο.
Ο Aντιπεριφερειάρχης, Carmelo Pace, αποκάλυψε πως ενημερώθηκε για το συμβάν από ασθενή: «Επικοινώνησε μαζί μου ένας ασθενής του ογκολογικού που βρισκόταν στο Nοσοκομείο της Σιάκα εκείνο το πρωί». Ο πολίτης κατήγγειλε πως υπάρχουν προβλήματα στο Oγκολογικό Tμήμα του «Giovanni Paolo II», το οποίο είχε βρεθεί στο «στόχαστρο» και στο παρελθόν.
«Με ενημέρωσε», συνεχίζει ο Pace, «ότι ο Επικεφαλής του Tμήματος, ο Δρ Σαντάντζελο, θα πήγαινε κατευθείαν στο Αγκριτζέντο για να παραλάβει ο ίδιος τα φάρμακα για τις θεραπείες των ασθενών, καθώς πρόκειται για θέμα ζωής και θανάτου».
«Πέρα από την ευγνωμοσύνη, την οποία εκφράζω δημόσια, για την αξιέπαινη χειρονομία ενός επαγγελματία που έχει στο μυαλό του το δικαίωμα στην υγεία και τη φροντίδα των συμπολιτών μας», υπογραμμίζει ο Pace, «αναρωτιέμαι και ρωτώ: δεν μας είχε διαβεβαιώσει η Διεύθυνση Υγείας ότι όλα τα προβλήματα είχαν λυθεί;».
«Το δωμάτιο αποστείρωσης εξακολουθεί να μην είναι διαθέσιμο, τα φάρμακα συνεχίζουν να φτάνουν με καθυστέρηση και όλα, δυστυχώς, εξαρτούνται από έναν ευσυνείδητο άνθρωπο, που επέστρεψε από άδεια για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση», συνεχίζει. «Ο αριθμός των ατόμων που περίμεναν στο θάλαμο ήταν 20. Κανείς τους δεν ήταν σίγουρος πότε θα κάνει τη θεραπεία του».
«Περίμεναν για τέσσερις μέρες! Πόσο καιρό πρέπει να συνεχιστεί αυτό;» ρωτά ο Pace. «Είναι αυτή η υγειονομική περίθαλψη που μας αξίζει;»
«Δεν νομίζω ότι έκανα κάτι τόσο σπουδαίο, απλώς έκανα το σωστό για τους ασθενείς», δήλωσε στο ANSA ο Domenico Santangelo, επικεφαλής του ογκολογικού τμήματος στο Νοσοκομείο «Giovanni Paolo II» στη Sciacca. «Δεν αισθάνομαι σαν “ήρωας”», τόνισε, «πήγα στο Αγκριτζέντο προσωπικά γιατί ο καθένας μας, κανείς δεν εξαιρείται, πρέπει να κάνει το καθήκον του»...
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
