 |
|
|  Τετάρτη 30/4
ΤΡΑΜΠ
«Κυβερνώ τις ΗΠΑ και όλο τον πλανήτη»
The Atlantic,zougla.gr
Γεμάτος… «ταπεινοφροσύνη» ο Ντόναλντ Τραμπ, σε συνέντευξή του στο Αμερικανικό περιοδικό «The Atlantic» μας πληροφόρησε ότι δεν κυβερνά μόνο τις ΗΠΑ αλλά ολόκληρο τον… κόσμο!
«Την πρώτη φορά, είχα δύο πράγματα να κάνω – να διοικήσω τη χώρα και να επιβιώσω- είχα όλους αυτούς τους απατεώνες», δήλωσε ο Τραμπ στη συνέντευξη, που δημοσιεύθηκε στις 28 Απριλίου. «Και τη δεύτερη φορά, διοικώ τη χώρα και τον κόσμο».
Όπως χαρακτηριστικά γράφουν οι δημοσιογράφοι Άσλι Πάρκερ και Μάικλ Σίρερ που πήραν την συνέντευξη, ο Τραμπ διασκεδάζει ακόμη περισσότερο όταν με τα διατάγματά του και όσα αποφασίζει «ανατινάζει την Ουάσινγκτον», με το «μάτι του να γυαλίζει» όπως ανέφερε στενός του συνεργάτης.
«Διασκεδάζω πολύ, αν αναλογιστεί κανείς τι κάνω», δήλωσε ο Τραμπ. «Ξέρετε, αυτό που κάνω είναι τόσο πολύ σοβαρό πράγμα».
Ο Τραμπ αναφέρθηκε ακόμη, στη φιλική σχέση που έχει αναπτύξει τους τελευταίους μήνες με πολλούς δισεκατομμυριούχους, όπως ο ιδρυτής της Meta Μαρκ Ζούκερμπεργκ και ο ιδρυτής της Amazon Τζεφ Μπέζος: «Είναι απλά ένα υψηλότερο επίπεδο σεβασμού στο πρόσωπο μου σε σχέση με πριν . Δεν ξέρω. Ίσως δεν με γνώριζαν καλά στην αρχή και με γνωρίζουν τώρα».
Ο Τραμπ ρωτήθηκε επίσης για το ενδεχόμενο να διεκδικήσει τρίτη θητεία στον Λευκό Οίκο – μια ιδέα που ο ίδιος συνεχίζει να διατυπώνει, παρόλο που το Αμερικανικό Σύνταγμα αναφέρει ρητά ότι κανείς πρόεδρος, δεν μπορεί να εκλεγεί περισσότερες από δύο φορές.
Ο Τραμπ δήλωσε στο Atlantic ότι δεν έχει αναθέσει στο υπουργείο Δικαιοσύνης να εξετάσει τη νομιμότητα της εκ νέου υποψηφιότητας, αλλά όπως κάνει εδώ και εβδομάδες όπου αρκετές φορές μιλά διφορούμενα και με… «γρίφους», άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο για κάτι τέτοιο.
«Αυτό θα ήταν μια μεγάλη ανατροπή, έτσι δεν είναι;» δήλωσε ο Τραμπ γελώντας. «Λοιπόν, ίσως απλά προσπαθώ να ανατρέψω τα πράγματα».
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει μια εντύπωση ότι είναι ανίκητος – πράγμα το οποίο έχει να κάνει με την δεύτερη εκλογή του στη προεδρία – αλλά οι ρωγμές αρχίζουν να φαίνονται.
Η δημοφιλία του έχει πέσει κατά πολύ σε σχέση με τις πρώτες ημέρες της εκλογής του. Έχει καταφέρει να δημιουργήσει αντιπάθειες με τις κατά καιρούς δηλώσεις και τις διεκδικήσεις του εναντίον άλλων χωρών και ηγετών, ενώ και στην ίδια του τη χώρα, τις ΗΠΑ έχουν ήδη εκφραστεί διαμαρτυρίες και διοργανωθεί διαδηλώσεις εναντίον του.
Ίσως αυτός και να είναι ο λόγος που παρά τη δημόσια εχθρότητα του, προς τα μέσα ενημέρωσης – τα οποία χαρακτήρισε και πάλι «εχθρό του λαού» σε μια ανάρτηση στο Truth Social τη Δευτέρα 28/4 – ο Τραμπ ξεκίνησε να δίνει συνεντεύξεις σε μη «φιλικά» του μέσα, όπως στο περιοδικό Time, όσο και στο The Atlantic για το οποίο δεν έχει καθόλου καλή γνώμη και το έχει βάλει πολλές φορές στο στόχαστρο, ενώ πρόκειται να δώσει συνέντευξη και στο ABC News με αφορμή τις πρώτες 100 ημέρες της θητείας του.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
